แตกหัก

815 คำ
​ กฤติกาไม่ยอมแพ้เธอหาสมัครงานที่ใหม่ แต่ไม่มีที่ไหนรับเธอเข้าทำงานเลยสักที่ เธอมองเงินในบัญชีที่ถึงแม้มันจะมีถึงแปดหลักแต่เธอก็สบายใจไม่ได้ ตราบใดที่มีแต่ตัวเลขจ่ายออก จะให้ไปทำธุรกิจเธอก็ไม่มีหัวทางนี้เลย วันหนึ่งหญิงสาวมีสอบสัมภาษณ์งานใหม่ ซึ่งเธอมีความหวังมากว่าจะได้เพราะที่ผ่านมาหลายบริษัทไม่มีใครเรียกเธอสัมภาษณ์เลย “คุณกฤติกาเชิญค่ะ” เลขาของผจก.เรียกชื่อเธอ “สวัสดีค่ะ” เธอเข้าไปด้วยความมั่นใจ แปลกใจนิดๆ ที่ผู้สัมภาษณ์หนุ่มกว่าที่เธอคิด “เชิญนั่งครับคุณกฤติกา” อัศราทักทาย เขาน่าจะอายุรุ่นเดียวกับสมิติเธอประเมินในใจ “ผลการเรียนของคุณดีมาก การฝึกงานก็ดีทำไมไม่ทำงานกับเอสเอ็มล่ะครับ” “เอ่อ ดิฉันอยากอยู่ในที่ที่ส่งเสริมความสามารถจริงๆ น่ะค่ะ” เธอตอบแบบกว้างๆ แต่นั่นทำให้อิศรายิ้มมุมปาก “เพราะว่าตอนที่อยู่กับคุณสมิติคุณใช้ความสามารถด้านอื่นที่ไม่เกี่ยวกับงานเหรอครับ” หญิงสาวหน้าร้อนเธอไม่แน่ใจว่าเขาเป็นใคร รู้เรื่องของเธอกับสมิติมากน้อยแค่ไหน “ถ้าคุณไม่สะดวกคุยเรื่องงานดิฉันคงต้องขอตัวค่ะ” เธอทำท่าจะลุกขึ้นแต่อัศราเรียกไว้ก่อน “เดี๋ยวสิครับ คุณไม่อยากรู้เหรอว่าทำไมบริษัทอื่นๆ ไม่มีใครรับคุณเลย มีเหตุผลอะไรที่เป็นแบบนั้น” กฤติกาชะงัก นั่นคือสิ่งที่เธออยากรู้มาตลอดแต่ไม่เคยมีฝ่ายบุคคลของบริษัทไหนยอมตอบเธอตามตรงว่าทำไม เธอหันไปมองอัศราอย่างชั่งใจ “เมื่อหนึ่งเดือนก่อนมีจดหมายเวียนจากเอสเอ็มกรุ๊ปส่งถึงบริษัทในสังกัดและพาร์ทเนอร์ทุกเครือข่ายว่า... คุณมีพฤติกรรมไม่เหมาะสมทางชู้สาว และมีความประพฤติด่างพร้อยอย่างร้ายแรงด้านความซื่อสัตย์” อัศราพูด เธอหูอื้อตาลายกับสิ่งที่ได้ยิน “มะ ...ไม่จริง” เธอปฏิเสธแทบไม่มีเสียง เพิ่งรู้ว่าทางที่เคยเลือกเดินนอกจากส่งผลให้เธอเสียความนับถือต่อตัวเอง ยังมีราคาที่ต้องจ่ายมากขนาดนี้ “แต่บริษัทผมไม่ได้อยู่ใต้ปีกของเอสเอ็ม ผมจะบอกคุณว่าถ้าคุณตัดใจจากเขาได้ ผมยินดีรับคุณเข้าทำงาน” กฤติกามองหน้าอัศราอย่างไม่อยากเชื่อ เธอรู้ดีว่าอัศราดูโฮมเป็นคู่แข่งกับเอสเอ็มมาตลอด แต่ไม่คิดว่าเขาจะตกลงรับเธอง่ายๆ “ดิฉันขอเวลาให้คำตอบได้ไหมคะ” นี่คือมิติใหม่แห่งการสมัครงาน ที่คนสมัครขอเวลาให้คำตอบแต่อัศรายิ้มพราย เขาเริ่มชอบเธอและคิดว่ารู้แล้วว่าทำไมสมิติถึงเลี้ยงเธอไว้ได้นานมาก “ยินดีครับ นี่นามบัตรเบอร์ส่วนตัวของผม คุณโทรหาผมได้ยี่สิบสี่ชม.” เขาเดินมาตรงหน้าวางนามบัตรใส่มือเธอ ################# บ่ายวันนั้นเธอมาที่เอสเอ็มกรุ๊ป ติดต่อเลขาของสมิติเพื่อขอพบเขา โชคดีที่ชายหนุ่มอยู่ที่สำนักงานและไม่มีแขกเธอจึงได้เข้าพบทันที “ไก่มีอะไร โทรหาพี่ก็ได้นี่” สมิติแปลกใจที่เธอมาพบ แต่เขายอมรับว่าดีใจที่เห็นหน้าเธอ “ทำไมพี่ต้องทำขนาดนี้คะ ขอจบไก่ก็จบให้แล้วทำไมต้องทำให้ไก่ตกงาน ทำไมต้องส่งจดหมายเวียนไปทั่วว่าไก่มีความประพฤติชั่วร้าย” เป็นครั้งแรกที่กฤติกา 'วีน' ใส่สมิติ สมิติทำหน้างุนงง เขาไม่เข้าใจสักอย่างที่เธอพูดมา “ไก่พูดอะไร ถ้าอยากของานทำก็พูดดีๆ กับพี่ อย่ามาโวยวายน่าจะรู้ว่าพี่ไม่ชอบ” “ไก่ก็ไม่ชอบเรื่องที่พี่ทำเหมือนกัน แต่จะมาบอกว่าต่อให้ไม่มีที่ไหนรับทำงานไก่ก็ไม่มีวันมาของานพี่ทำ” เธอเสียงดังขึ้นทั้งความผิดหวัง ความเสียใจที่ต้องแบกมาเป็นเดือนทำให้เธอหมดความอดทน เธอมองหน้าเขาด้วยความผิดหวังรุนแรงจนชายหนุ่มรู้สึกได้ เขาไม่เคยเห็นเธอในแง่นี้ที่ผ่านมาหลายปี กฤติกามองเขาด้วยความรักและเทิดทูนมาตลอด หญิงสาวหันหลังให้เมื่อคิดว่าเธอพูดจบแล้ว “ไก่อย่าเพิ่งไปกลับมาคุยกันก่อน” เขาเรียกแต่เธอไม่หยุด สมิติจึงพูดอีกครั้ง “ถ้าไก่ก้าวขาออกไปจากห้องนี้ ก็ไม่ต้องกลับมาอีก” เธอชะงักไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากปากเธอ กฤติกาหันมามองเขาอีกครั้งก่อนจะหันหลังกลับไป เธอเดินออกไปจากห้องนั้นไม่มองเขาอีกเลย ################### คนละท่อน ​ ​
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม