“มีเรื่องอะไรคะพี่หมิง” เธอถามเมื่อกลับมาถึงบ้าน
“ไก่เคยเจอท่านธำรงบ้างไหม” สมิติวางของลงบนพื้นเขาเดินไปรินน้ำเย็นสองแก้วมาวาง แต่กฤติกาเดินเลยเข้าครัวไปเสียบกาต้มน้ำไฟฟ้า
“ไม่ค่ะ” เธอตอบ
“งานเย็นนี้เขาจะมาด้วย” สมิติรู้จากชานนท์ที่แอบกระซิบให้เขาเตรียมตัว ความจริงชายหนุ่มคิดว่าต่อหน้าคนเยอะๆ ธำรงไม่น่าทำอะไรแต่ก็ไม่อยากประมาทมัน ขนาดวางเพลิงกลางวันแสกๆ มันยังทำได้
กฤติกาเกร็งตัวอัตโนมัติเมื่อรู้ว่าธำรงจะมาในงานตอนเย็น
“แล้วเราจะต้องทำอะไรไหมคะ” เหตุร้ายหลายอย่างที่เกิดขึ้นถี่ในระยะหลังทำให้เธอเกือบเป็นโรคหวาดระแวง ขนาดที่สำนักงานตอนนี้เธอยังยอมจ้างรปภ. 24 ชม.
“ทำตัวตามปกติ แต่คืนนี้พี่อาจจะต้องใช้การ์ดมากกว่าเดิม” ปกติสมิติมักจะไปไหนมาไหนเอง เต็มที่มีวายุไปด้วยเพียงคนเดียวแต่ช่วงหลังเขาให้วายุดูแลกฤติกาเป็นหลัก
เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้ง ชายหนุ่มเดินไปเปิดส่วนกฤติกาเข้าครัวไป
