“แม่คะหนูไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนี้ หนูจะทำไง” สมาภรณ์ร้องไห้กับมารดา เธอช็อกเมื่อเห็นข่าวในสื่อต่างๆ
“เฮ้อ พี่เขาก็เตือนเราแล้วแต่เราไม่ฟัง” นางชื่นฤดีเสียใจที่นางไม่เชื่อสมิติแต่แรก
“อ้าว ทำไมแม่พูดแบบนี้ล่ะคะตอนนั้นแม่บอกเองว่าเฮียไม่ให้ก็ไม่เป็นไร แม่ให้เอง” สมาภรณ์ท้วงตอนนั้นแม่ก็เห็นดีเห็นงามกับเธอดี
“ก็แม่ฟังจากลูก ลูกบอกว่าดีแม่ก็เชื่อใจไงหนูเล็กแล้ววันนี้มีประชุมด่วนที่บริษัท หนูไม่เข้าไปเหรอ”
“ไม่ล่ะค่ะ หนูต้องโดนกรรมการทุกคนว่าแน่ๆ หนูไม่กล้าไป” สมาภรณ์ยอมรับว่าเธอกลัว หญิงสาวชะงักเมื่อมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอรับเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของลูกน้อง
“คุณหนูเล็กค่ะ บอร์ดมีมติที่ประชุมว่าให้ปลดคุณหนูเล็กออกจากทุกตำแหน่งในบริษัทค่ะ”
“ว่าไงนะ” เธอตะโกนอย่างไม่เชื่อหู
“บอร์ดให้ปลดคุณหนูเล็กค่ะ และให้รองผู้จัดการรักษาการแทน” ฝ่ายนั้นย้ำทำให้เธอร้องกรี๊ดสุดเสียง
“หนูไม่ยอมนะแม่” เธอร
