เท่าไหร่

กฤติกาถอนใจอย่างหงุดหงิดเมื่อกลายเป็นว่าญาณินแยกไปขึ้นรถชานนท์ ส่วนรถของเธอมีสองหนุ่มมาแทนคือตุลาเพื่อนชานนท์และสมิติ ฝ่ายหลังจู่ๆ มาเปิดประตูเบาะหลังก้าวขึ้นนั่งโดยที่ไม่มีใครเชิญ เธอจะไล่ลงก็ทำไม่ได้เพราะเกรงใจคนอื่นๆ ตุลานั้นเธอรู้จักอยู่แล้ว ไม่ได้มีปัญหาอะไรที่จะให้เขาไปด้วยแต่สมิตินั้น... ช่างเถอะเธอบอกตัวเอง ไปตลาดแปบเดียวคงไม่อะไรมาก “ลูกไก่จะกลับวันไหนคะ” ตุลาถาม “วันอาทิตย์ค่ะพี่ตุล พี่ล่ะกลับวันไหน” กฤติกาตอบและถามกลับตามมารยาท “วันเดียวกันเลยค่ะ พรุ่งนี้ลูกไก่มีถ่ายงานใช่ไหมเดี๋ยวพี่ไปช่วย” สมิติฟังตุลาและกฤติกาคุยกันด้วยความขุ่นเคือง แต่เขาไม่พูดอะไรจนไปถึงตลาด กฤติกาหมดอารมณ์ที่จะซื้อของอะไร เธอแยกตัวไปเดินกับญาณินปล่อยหนุ่มๆ ให้เดินกันเอง สมิติซื้ออาหารทะเลไปหลายอย่าง เขาสั่งให้ตุลาแบกเอาไปใส่รถชานนท์ ‘พูดมากนักขนไปเลยคนเดียว’ โต้โผใหญ่ทำหน้าที่จ่ายเงิน เขามองหากฤต