งานหมั้น

“ผมคิดถึงเฮีย” อัศรายิ้มกริ่ม ขณะที่สมิติมองเขาอย่างหมั่นไส้เขายังไม่ได้ชำระความที่มันซื้อบ้านต่อจากกฤติกา ทั้งที่มันรู้ว่าบ้านหลังนั้นเขาตั้งใจยกให้กฤติกาเมื่อห้าปีก่อนด้วยการขายให้ราคาที่ถูกมากกว่าครึ่ง “ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีเรื่องบ้านเลยนะ” สมิติพูดเสียงเรียบ “อ้าว ผมนึกว่าเฮียปล่อยลูกไก่ไปแล้วก็จบไง ถ้าหวงทุกอย่างขนาดนั้นทำไมทำตัวเหมือนคนตายห่าไปแล้วล่ะ” อัศราอายุห่างจากสมิติแค่ปีเดียว สรรพนามคำว่าเฮียและผมที่เขาใช้ก็เหมือนจะพูดตามความเคยชินมากกว่ารู้สึกว่าอีกฝ่ายอายุมากกว่าจริงๆ “ผมจะมาเชิญเฮียไปงานหมั้นของผม” อัศราเข้าเรื่อง วันนี้เขาไม่ได้มาเพื่อดื่ม เขาเลิกเที่ยวตั้งแต่รู้ว่ามีลูกสาวเกิดมาในโลกใบนี้เพราะถ้าวันนั้นเขาไม่เมา มันจะไม่มีเหตุการณ์แบบนั้นเกิดขึ้นอย่างน้อยเขาก็จะจำหน้าเกศราได้ ไม่ปล่อยเวลาล่วงเลยมานานจนเธอต้องอุ้มท้องลูกมาตามลำพัง “หมั้น” สมิติทวนคำพูด “นายจะหมั้นกับใ