ตอนที่ 1 มองตาก็รู้ใจ😳👀🫦

632 คำ
“กินเยอะๆ สิอลิซ กินน้อยขนาดนี้จะมีแรงได้ยังไงล่ะ” คุณอาของว่าที่สามีพูดพร้อมกับตักอาหารพูนๆ ใส่จานให้เธอ ดูจากท่าทางของเขาแล้วจะเป็นห่วงหลานสะใภ้แบบที่บอกจริงๆ นั่นแหละ “แต่อลิซใกล้จะแต่งงานแล้วนะคะ ช่วงนี้ก็ต้องคุมอาหารหน่อยสิ” “ไม่เห็นต้องคุมเลย แค่นี้ก็สัดส่วนพอดีแล้วนะ” “เพราะคุณอาเป็นผู้ชายไงคะ เลยดูไม่ออกว่าตอนนี้แก้มของอลิซน่ะออกเยอะขนาดไหน” อลิซบีบแก้มของเธอไปด้วยให้ทุกคนได้เห็น ซึ่งความจริงมันยังคงเหมือนเดิม ไม่ได้ดูมีเนื้อขึ้นแบบที่เธอกังวลเลย “ผมบอกเรื่องนี้กับอลิซไปแล้วนะครับ แต่ว่าที่เมียของผมก็ยังกังวลอยู่ดี” “เรย์เป็นผู้ชาย เรย์ไม่เข้าใจหรอก!” “ไอ้เรย์มันซื่อบื้อขนาดนั้น มันจะเข้าใจเรื่องละเอียดอ่อนของผู้หญิงได้ยังไงล่ะ” “แต่ว่าถ้าเป็นพี่ล่ะก็...พี่เข้าใจเธอนะ” โรมที่เป็นพี่คนกลางแทรกขึ้นแล้วมองน้องสะใภ้ด้วยสายตากรุ้มกริ่มอย่างเปิดเผย แถมเขายังใช้ปลายเท้าในการแอบๆ ยื่นมาสัมผัสกับเท้าของอลิซอีกต่างหาก แต่แทนที่อลิซจะตกใจกับการกระทำของว่าที่พี่เขย เธอกลับใช้ปลายเท้าของตัวเองในการสัมผัสตอบกลับไปบริเวณหน้าแข้งของโรมเบาๆ ท่ามกลางชายหนุ่มอีกหลายคนที่นั่งอยู่ โดยที่พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับการกระทำเหล่านั้นเลย “แหม~ เมื่อไหร่พี่โรมจะเลิกแหย่แฟนของอลิซสักทีล่ะคะ” “งั้นให้พี่แหย่อะไรแทนดีล่ะ” อลิซเผลอกัดปากกับคำพูดสองแง่สองง่ามของโรม แต่เพราะว่าตรงนั้นมีคนอื่นๆ ที่อยู่ด้วย เธอจึงต้องแกล้งทำเป็นเมินเฉยกับคำพูดของโรม “อ้าวโรเบิร์ต งานเป็นยังไงบ้างล่ะ” ธนาเห็นว่าหลานชายของเขาเพิ่งกลับจากงานมารีบถามไถ่ เพราะดูเหมือนว่าช่วงนี้โรเบิร์ตจะค่อนข้างเครียดกับงานมากจากการได้รับช่วงต่อจากพ่อให้มาบริหารงานบริษัท หึ แบบนี้ต้องหาอะไรที่ช่วยคลายเครียดให้แล้วสินะ “ช่วงนี้มีงานใหม่ๆ มาให้จัดการเรื่อยๆ เลยครับ แต่ว่าผมยังพอไหวอยู่ครับ” “งั้นมากินข้าวด้วยกันก่อนสิ เดี๋ยวอาให้แม่บ้านตักข้าวเพิ่มให้” “ผมอยากอาบน้ำก่อนครับ คุณอากินก่อนได้เลย เดี๋ยวผมค่อยให้แม่บ้านยกขึ้นไปให้ข้างบน” “เอางั้นก็ได้ พักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อนนะ” “ครับ” อลิซมองทั้งสองคนคุยกันโดยที่เธอเองก็โดนความหล่อเหลาของโรเบิร์ตตกด้วยเช่นกัน ครอบครัวนี้นี่หล่อเหมือนกันทั้งบ้านเลยแฮะ ขนาดคุณอาที่อายุมากกว่าเธอก็ยังดูไม่แก่เลย ยิ่งพี่และแฟนของเธอยิ่งไม่ต้องพูดถึง เพราะความหล่อของพวกเขาเป็นระดับดาราเลยก็ได้ แต่แปลกที่คนอื่นยังไม่มีแฟนกันนี่แหละ แต่เอ๊ะ...เมื่อกี้เธอเห็นเหมือนโรเบิร์ตเองก็มองเธอเหมือนกันรึเปล่านะ อลิซพยายามมองตามโรเบิร์ตออกไปด้านนอกห้องกินข้าว แต่ดูเหมือนว่าเมื่อกี้นี้สายตาของเขาจะหันมามองเธอแค่พักเดียวเท่านั้น หรือว่าเธอคิดไปเองกันแน่นะ? “มองอะไรรึเปล่าอลิซ” “อ๊ะ! อลิซก็แค่เป็นห่วงพี่โรเบิร์ตน่ะ” “หึ ไม่ต้องห่วงเฮียมันหรอก มันก็บอกแล้วไงว่ายังไหวอยู่” “แต่ว่าเธอต่างหากที่กำลังจะเป็นอันตราย” เรย์กระซิบข้างหูของแฟนสาวเสียงกระเส่า แค่นั้นก็ทำให้อลิซรู้ได้ว่าเขาหมายถึงอะไร หึ เธอกับเขาน่ะศีลเสมอกันอยู่แล้วในเรื่องแบบนี้ แค่มองตานิดหน่อยก็รู้ใจกันแล้วล่ะ
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม