ตอนที่26

โอ้แม่เจ้า.. นี่มันรีสอร์ตหรือวิมานบนดินกันแน่วะเนี่ย ทางเข้ายาวเหยียดอย่างกับรันเวย์สนามบิน แล้วดูพนักงานสิ ยืนเรียงแถวต้อนรับกันเป็นตับอย่างกับฉันเป็นเจ้าหญิงมาจากเมืองนอก ทั้งที่ความจริงก็คือยัยผิงผิงพนักงานล้างจานผู้มีหนี้ท่วมหัวคนเดิม เพิ่มเติมคือมีแฟนหล่อลากดินพ่วงมาด้วยหนึ่งคน รถสปอร์ตของพี่คินจอดเทียบหน้าอาคารหรูสไตล์ทัสกานี ผิงผิงก้าวลงจากรถด้วยท่าทางเก้ๆ กังๆ พลางดึงชายเสื้อสูทสีครีมที่เพิ่งถอยมาใหม่ให้เข้าที่ .. กลัวจะทำกระดุมกระเด็นไปโดนหน้าพนักงานเขาจริงๆ เลยนะเนี่ย ถ้ากระเด็นไปนี่ขายหน้าตายชัก .. คินเดินอ้อมมาโอบเอวเธอไว้เบาๆ ท่าทางนิ่งสงบของเขามันช่างตัดกับความตื่นเต้นจนออกนอกหน้าของเธอเหลือเกิน "ทำตัวตามสบายผิง.. ไม่ต้องเกร็ง" คินกระซิบเสียงต่ำ "ที่นี่คือรีสอร์ตในเครือวรโชติเมธี พนักงานทุกคนรู้หน้าที่ดี" "สบายไม่ลงหรอกค่ะพี่คิน ดูเขาสิคะ จ้องผิงยังกับเห็นตัวประหลาดหล