ตอนที่22

ในห้องประชุมตอนนี้เงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ดังหึ่งๆ สลับกับเสียงหัวใจของผิงผิงที่เต้นรัวยิ่งกว่าจังหวะกลองรบ นักข่าวนับร้อยชีวิตต่างถือไมค์ ถือกล้อง จ้องมองมาที่ คุณหญิงนภา ประธานใหญ่แห่งตระกูลวรโชติเมธีที่นั่งนิ่งสงบดั่งพญามังกร ..เอาแล้วไงยัยผิง... นาทีประหารชีวิตมาถึงแล้ว ถ้าคุณหญิงแม่ขยับปากแฉเรื่องหนี้พนันของพ่อฉันออกมานะ รับรองว่าพรุ่งนี้ชื่อของพิจิตราได้ขึ้นเทรนด์ทวิตเตอร์เบอร์หนึ่งแน่ๆ แต่เป็นเทรนด์ #นางเอกลวงโลก หรือไม่ก็ #ครอบครัวขี้โกง แงงง... พี่คินช่วยผิงด้วยยย.. ผิงผิงแอบชำเลืองมองพี่คินที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นพี่แกยังคงตีหน้านิ่งสงบเหมือนเดิม แต่ที่เปลี่ยนไปคือมือหนาที่เลื่อนมากุมมือเธอไว้ใต้โต๊ะประชุม แรงบีบเบาๆ นั่นเหมือนจะบอกว่า อย่ากลัว ผมอยู่นี่ "เรื่องครอบครัวของหนูผิงผิง..." คุณหญิงนภาเริ่มพ่นวาจาศักดิ์สิทธิ์ออกมา ท่ามกลางแสงแฟลชที่รัวใส่หน้าจนผิงผิงตาพร่า "ฉันตรวจสอบแล้วพบว่า... ข้อมูลที่พวกคุณได้รับมาน่ะ มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวของความจริงที่ถูก จงใจ บิดเบือนเพื่อทำลายชื่อเสียงของลูกชายฉันและผู้หญิงที่เขาเลือก" นักข่าวพากันฮือฮา ยิ่งกว่าตอนดาราเลิกกันเสียอีก ผิงผิงอ้าปากค้าง ..หือ? คุณหญิงแม่พูดว่า ผู้หญิงที่เขาเลือก เหรอ หูผีหรือเปล่าวะเนี่ย เมื่อวานยังจ้องจะกินหัวฉันอยู่เลยนะนั่น.. "นายสมชาย พ่อของหนูผิงผิง ไม่ได้เป็นนักพนันอย่างที่ใครบางคนใส่ร้าย" คุณหญิงนภาปรายตามองไปทาง พราวฟ้า ที่ยืนหน้าซีดอยู่มุมห้อง "แต่เขาคือเหยื่อของขบวนการฟอกเงินและพวกอิทธิพลมืดที่พยายามใช้ความซื่อของเขามาเป็นเครื่องมือ และที่สำคัญ... ทางบริษัทเราได้รวบรวมหลักฐานส่งให้ตำรวจสืบสวนกลางจัดการลากคอคนบงการเข้าคุกแล้ว ไม่ว่าคนๆ นั้นจะมีนามสกุลดังแค่ไหนก็ตาม" "คุณหญิงคะ! แล้วเรื่องที่หนูผิงผิงเป็นแค่เด็กเสิร์ฟกาแฟล่ะคะ มันจะไม่ดูข้ามรุ่นไปหน่อยเหรอสำหรับตระกูลวรโชติเมธี" นักข่าวสายจิกคนหนึ่งถามขึ้น คุณหญิงนภายกยิ้มมุมปากที่ดูทรงอำนาจสุดขีด "เด็กเสิร์ฟกาแฟแล้วยังไง คนทำงานสุจริตคือคนที่มีเกียรติ หนูผิงผิงอาจจะดูซุ่มซ่ามไปนิด ..ไปนิด ของคุณแม่นี่คือเกือบทำเครื่องชงกาแฟระเบิดเลยนะจ๊ะ.. แต่เธอก็มีความจริงใจและใจสู้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ลูกชายฉันต้องการมากกว่าเงินทองที่เขามีจนใช้ไม่หมดในชาตินี้... ฉันขอประกาศตรงนี้เลยว่า ฉันยอมรับหนูผิงผิงในฐานะ ว่าที่สะใภ้ และงานหมั้นจะถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติเร็วๆ นี้" พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ! เสียงชัตเตอร์ดังกระหน่ำยังกับพายุเข้า ผิงผิงรู้สึกเหมือนโลกหมุนคว้างไปหมด ..กรี๊ดดดด! รอดตายแล้วโว้ยยย จากลูกหนี้กลายเป็นลูกสะใภ้หมื่นล้านเฉยเลย ยัยผิงเอ๊ยยย บุญบาปหนุนนำแท้ๆ ขอบคุณนะพี่คินที่พาผิงมาถึงจุดนี้.. หลังจากจบงานแถลงข่าวที่ดุเดือด ผิงผิงเดินตามหลังพี่คินเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวด้วยท่าทางเหมือนคนละเมอ พอประตูปิดปัง! เธอก็แทบจะทรุดตัวลงบนโซฟาหนังราคาแพง "พี่คิน... ผิงนึกว่าผิงจะตายคางานแถลงข่าวแล้วนะคะเนี่ย คุณหญิงแม่เท่ชะมัดเลย พี่คินไปกล่อมท่านท่าไหนคะเนี่ย" "ผมไม่ได้กล่อม..." คินเดินมานั่งข้างๆ แล้วรวบตัวผิงผิงเข้าไปกอดแน่น "ผมแค่บอกความจริงกับแม่ว่า... ถ้าไม่มีเธอ ผมก็จะไม่เป็นประธานบริษัทนี้ และจะไม่แต่งงานกับใครทั้งนั้น" ..โอ้โห... พี่คินนน! กล้าเอาตำแหน่งมาเดิมพันเพื่อฉันเลยเหรอเนี่ย ใจผิงสั่นยิ่งกว่าโดนแผ่นดินไหว 8 ริกเตอร์แล้วนะพี่.. "พี่คินก็พูดเวอร์ไปค่ะ ผิงไม่ได้สำคัญขนาดนั้นซะหน่อย" "สำคัญสิ... สำคัญที่สุดในชีวิตผมแล้ว" คินเชยคางเธอขึ้นมาสบตา แววตาที่เคยนิ่งเป็นน้ำแข็งตอนนี้กลับร้อนแรงจนผิงผิงหน้าแดงแป๊ด "ต่อไปนี้ห้ามพูดว่าตัวเองไม่คู่ควรอีกนะ เข้าใจไหม" "ค่ะ... เข้าใจแล้วค่ะพี่คินจ๋าาา" ผิงผิงอ้อนกลับ ..แหม... มีแฟนหล่อ รวย หน้านิ่งแต่ใจถึงแบบนี้ ผิงยอมถวายหัวเลยจ้า.. ในขณะที่ทั้งคู่กำลังสวีทกันจนมดจะขึ้นห้องทำงาน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นรัวๆ ปัง! ปัง! ปัง! ภีมพุ่งพรวดเข้ามาด้วยหน้าตาตื่นตระหนกยิ่งกว่าวันข่าวหลุดหน้าหนึ่ง "ไอ้คิน! แย่แล้วว่ะ ไอ้เสี่ยเบิ้มมันไม่จบ" "อะไรของมึงอีกภีม มันโดนตำรวจเรียกตัวไปสอบสวนแล้วไม่ใช่เหรอ" คินถามเสียงเรียบแต่แฝงด้วยความรำคาญ "มันยังไม่โดนจับทันทีไง แล้วเมื่อกี้ลูกน้องกูที่ร้าน อุ่นไอ โทรมาบอกว่า... มีคนแอบเอา ระเบิดปลอม ไปวางขู่ไว้หน้าร้าน พร้อมโน้ตบอกว่า... ถ้ามึงไม่ยอมถอนตัวจากโครงการที่ดินเขต 7 มันจะเผาร้านทิ้งจริงๆ คราวนี้ และคราวนี้มันจะไม่ใช่แค่ขู่ แต่มันจะเอาพ่อแม่น้องผิงเป็นตัวประกันอีกรอบด้วย" ผิงผิงใจหายวับ มือสั่นพั่บๆ ทันที ..ไอ้เสี่ยเบิ้ม! ไอ้แก่หนังเหนียวนี่มันกัดไม่ปล่อยจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย นี่ขนาดพี่คินเคลียร์หนี้ เคลียร์ข่าว แฉแผนสกปรกไปหมดแล้วนะ มันยังกล้าเอาชีวิตพ่อแม่ฉันมาล้อเล่นอีกเหรอ.. "ระเบิดปลอมงั้นเหรอ" คินลุกขึ้นยืนช้าๆ รังสีความเหี้ยมเกรียมแผ่ออกมาจนห้องทำงานที่แอร์เย็นฉ่ำกลายเป็นเย็นยะเยือก "มันคงอยากเห็นผมโหมด มาเฟียเต็มตัว จริงๆ สินะ... ภีม เตรียมรถ เราจะไปเยี่ยมเสี่ยเบิ้มที่รังมันเดี๋ยวนี้ ไม่ต้องรอตำรวจแล้ว" "ผิงไปด้วย!" ผิงผิงรีบคว้าแขนเสื้อคินแน่น ..จะปล่อยให้พี่ไปบวกคนเดียวได้ไง เรื่องนี้มันเริ่มจากครอบครัวผิงนะ ผิงจะอยู่ดูจุดจบไอ้เสี่ยบ้านั่นด้วยตาตัวเอง.. "ไม่ได้... มันอันตราย เธอรออยู่นี่กับคนของผม" "ไม่เอา! ผิงไม่รอ! อันตรายผิงก็ไม่กลัว ผิงมี พี่คิน อยู่ทั้งคนนะ" ผิงผิงจ้องตาคินเขม็ง "และอีกอย่าง... ผิงอยากเห็นหน้าไอ้เสี่ยเบิ้มตอนโดนพี่คินจัดการให้หายซ่าด้วย" คินจ้องมองตาผิงผิงอยู่นานก่อนจะถอนหายใจออกมา "เออ... ก็ได้ แต่ต้องอยู่ข้างหลังผมตลอดเวลานะ ห้ามซุ่มซ่ามวิ่งไปชนแจกันหรือสะดุ้งจนตกบันไดบ้านมันเด็ดขาด" ..รับทราบค่ะบอส! ผิงจะเกาะหลังพี่แน่นยังกับตุ๊กแกเลยจ้า ใครจะยอมพลาดช็อตเด็ดมาเฟียหน้านิ่งถล่มรังโจรกันเล่า.. รถหรูของคินพุ่งทะยานออกไปจากตึกวรโชติเมธีมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์ของเสี่ยเบิ้มที่ตั้งอยู่ชานเมือง โดยมีรถตู้สีดำของบอดี้การ์ดอีกสี่คันขับตามเป็นขบวนยาวเหยียด ศึกครั้งนี้ท่าจะใหญ่กว่าที่คิด และผิงผิงก็พร้อมแล้วที่จะปิดบัญชีแค้นนี้ไปพร้อมกับชายหนุ่มที่เธอรักหมดใจ