“ไม่ได้ให้เป็นสิ่งของ ให้มาเป็นเมีย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะจริงจัง แต่ก็เหมือนจะไม่จริงจัง
“ไม่เป็นค่ะ”
“หนู”
“คุณธีร์เลิกคิดว่าจะจับบัวไปไว้ตรงไหนก็ได้สักทีเถอะค่ะ ช่วยเห็นบัวเป็นคนหน่อย”
“พี่ไม่เห็นบัวเป็นคนตรงไหน”
“อายุคุณธีร์ก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว บัวไม่เชื่อหรอกนะคะว่าคุณธีร์จะมองการกระทำของตัวเองไม่ออก”
“ก็ไม่ออกนะ ถ้าพี่มองออกตั้งแต่แรกพี่ก็คงไม่ทำอะไรหลาย ๆ อย่าง แล้วก็ไม่ทำให้หนูกับลูกต้องเสียใจ ไม่ทำให้หนูกับลูกหายไป”
“...” นี่เขากำลังพูดทุกอย่างก็เพื่อให้ได้สิ่งที่อยากได้มาสินะ
“พี่ขอโทษ ที่ผ่านมาพี่ขอโทษ”
“ค่ะ บัวรู้แล้วค่ะ”
“รู้แล้วแปลว่า...”
“คุณธีร์คิดถึงลูกไหมคะ”
“คิดถึงสิ”
“งั้นเราไปหาน้องปัทม์กันค่ะ ถ้าลูกเจอคุณธีร์ลูกต้องดีใจมากแน่”
“เรายังไม่ได้ตกลงกันเลยนะ”
“นอกจากเรื่องลูกมีอะไรให้ตกลงกันอีกคะ”
“บัว”
“ถ้าเห็นบัวเป็นคนอย่างที่พูด ก็ช่วยเคารพความคิด
