“รอเราก่อนนะช่อแก้ว เรากำลังไป” หมอกพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าของเขาเริ่มมีเหงื่อไหลผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
ในเวลาเดียวกัน รถของฟลอยด์ก็ขับมาถึงหน้าโรงพยาบาลพอดี ช่อแก้วถูกเข็นเข้าไปในห้องสำหรับคุณแม่เตรียมคลอดอย่างเร่งด่วน โดยมีพยาบาลเข้ามาช่วยเหลือทันที ฟลอยด์กับปุ้ยนั้นทำได้แค่ยืนมองอย่างร้อนใจอยู่หน้าห้อง เพราะพวกเขาได้รับแจ้งว่าไม่สามารถเข้าไปข้างในได้ เนื่องจากมีแต่พ่อของเด็กเท่านั้นที่ได้รับอนุญาต
ภายในห้องคลอด ช่อแก้วก็นอนหอบหายใจถี่รัวพลางกัดริมฝีปากแน่น ความเจ็บปวดมันถาโถมใส่เธอจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นวี่แววของหมอกเลยสักนิด
“มะ หมอก…หมอกอยู่ไหน…หมอก…”
เธอพยายามเรียกชื่อคนรักซ้ำ ๆ พร้อมปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมาด้วยความกังวลใจและหวาดกลัว ตอนนี้หมอแจ้งว่าปากมดลูกของเธอยังเปิดไม่เต็มที่ ทั้งที่น้ำคร่ำเริ่มแตกและเด็กก็กำลังจะออกมาแล้ว
ในอีกทางหนึ่ง หมอกก็กำลังขับรถ
