“ตอนนี้แค่มีข้าวหอมกับช่อแก้ว…เราก็มีความสุขมากจนมันจะล้นออกจากปากแล้วนะ” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย “แต่ถ้าถามว่าอยากมีอีกไหม…อยากมีสิ อยากมีลูกชายแล้วก็ลูกสาว~ ลูกชายลูกสาว~ อีกหลาย ๆ คนเอาให้ตั้งทีมฟุตบอลได้เลยก็ดีนะ” เขายิ้มกว้าง “ข้าวหอมเป็นพี่สาวคนโตสุดจะได้มีน้อง ๆ เป็นเพื่อนเล่น ไม่เหงาเวลาที่เราไม่อยู่ด้วย”
“แหม! พูดซะหลายคนเชียวนะ เดี๋ยวเถอะ ๆ ๆ”
ทั้งสองคนหัวเราะคิกคักกันใหญ่ แล้วบทสนทนาก็ขยับไปถึงเรื่องร้านขนมของช่อแก้วต่อ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งความฝันและความตั้งใจของเธอ
“แล้วเรื่องร้านของช่อแก้วล่ะ” หมอกถามต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ถ้าเรากลับไปกรุงเทพฯ แล้ว ช่อแก้วอยากจะขยับขยายสาขาไปบ้างหรือเปล่า”
ช่อแก้วทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย เธอเท้าคางแล้วมองออกไปที่ทุ่งนา “เราก็คิด ๆ อยู่เหมือนกันนะหมอก” เธอตอบ “ช่วงที่เรามาอยู่ที่นี่ เราก็ได้มีเวลาคิดอะไรหลาย ๆ อย่างนะ คิดว่าถ้ากลับไปกรุงเทพฯ แล
