เย็นวันนั้น เมื่อถึงเวลาปิดร้านแล้ว หมอกก็ขับรถเดินทางมาที่ร้านขนมเพื่อรับช่อแก้วและข้าวหอม ตั้งแต่ที่เขาจอดรถและกำลังจะก้าวลงจากรถ สายตาของเขาก็ชะเง้อมองไปเห็นช่อแก้วยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ร้าน ใบหน้าของเธอดูเคร่งเครียดกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย และมีท่าทีเหม่อลอยเป็นบางครั้ง หมอกจึงสัมผัสได้ถึงความกังวลที่แผ่ออกมาจากเธอ แม้จะอยู่ห่างออกไปก็ตาม
เขารีบลงจากรถและเดินเข้าไปในร้านด้วยรอยยิ้มที่พยายามทำให้ดูสดใสที่สุดเท่าที่จะทำได้ พนักงานในร้านต่างเริ่มทยอยเก็บร้านเตรียมปิด หมวยกับลิลลี่กำลังจัดโต๊ะเก้าอี้ให้เข้าที่ ส่วนนุชกำลังเช็ดทำความสะอาดตู้โชว์ขนม หมอกก็ตรงไปหาช่อแก้วที่กำลังยืนใช้ผ้าเช็ดโต๊ะอย่างเหม่อลอยอยู่
“ช่อแก้ว” หมอกเอ่ยเรียกเสียงนุ่ม
ช่อแก้วสะดุ้งเล็กน้อย เธอหันมามองหมอก ดวงตาของเธอยังคงมีแววกังวลอยู่
“อ้าว! หมอก มาแล้วเหรอ” ช่อแก้วเอ่ยถามด้วยความตกใจ
ห
