หมอกจัดการวางกล่องเค้กไว้บนเบาะด้านหลังรถอย่างระมัดระวังเป็นที่สุด เพราะเค้กก้อนนี้เป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับเขากับช่อแก้ว
“ทีนี้เราก็ไปหาป๊าฟลอยด์กับแม่ปุ้ยกันได้แล้วนะ” หมอกกล่าวพลางหันมายิ้มให้ช่อแก้ว
“อื้ม! เราคิดถึงป๊ากับแม่จะแย่แล้วค่ะ อยากให้ถึงเร็ว ๆ จัง”
ตามแผนเดิมที่วางไว้ในตอนแรก ทั้งสองคนตั้งใจจะนั่งเครื่องบินจากกรุงเทพฯ ไปที่สกลนคร เพื่อประหยัดเวลาการเดินทางมากขึ้นและเพื่อให้ช่อแก้วได้พักผ่อนอย่างสบายกายด้วย แต่หนึ่งคืนก่อนจะเดินทาง ช่อแก้วก็เปลี่ยนใจกระทันหัน
เมื่อคืนนี้
“หมอก เราว่าขับรถไปกันเองดีกว่าไหม” ช่อแก้วเสนอขึ้นมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
หมอกที่นอนอ่านหนังสืออยู่ข้างเธอก็เลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจ “ขับรถเหรอ สกลนครใช้เวลาขับไปตั้งแปดชั่วโมงกว่าเลยนะ ถ้าออกตอนบ่าย…กว่าจะถึงก็คงดึกมาก แต่ถ้าออกตัวตอนเช้าก็คงพอได้อยู่” เขาเอ่ยถามด้วยความกังวล เพราะกลัวว่าช่อแก้วจะเหน
