หลังจากวินาทีแห่งความตื้นตันใจที่หนูน้อยข้าวหอมลืมตาดูโลกผ่านพ้นไปแล้ว ช่อแก้วก็ถูกย้ายมาพักฟื้นที่ห้องพิเศษสำหรับคุณแม่หลังคลอด โดยมีหมอกที่ไม่ยอมห่างไปไหนเลยแม้แต่นาทีเดียว เขายังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงของช่อแก้ว มือของเขากุมมือเธอไว้แน่น พลางมองลูกสาวตัวน้อยที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในเปลข้างเตียง ใบหน้าของหมอกแม้จะดูอิดโรยจากการอดนอนและความลุ้นระทึกตลอดหลายวันมานี้ แต่ดวงตาของเขากลับส่องประกายแห่งความสุขเอกมาอย่างชัดเจน เขาไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ความสุขที่ได้เห็นหน้าลูกสาวและช่อแก้วปลอดภัยทำให้เขามีพลังงานล้นเหลือ
แต่ช่อแก้วนั้นยังคงรู้สึกเหนื่อยล้าจากการคลอด ร่างกายอ่อนเพลียจนแทบไม่มีแรงขยับ แต่เมื่อเธอหลับตาลง ภาพของลูกสาวตัวน้อยก็ยังคงชัดเจนในห้วงความคิด ทำให้รู้สึกเหมือนว่าความเจ็บปวดจากการคลอดจะลดลงไปมาก เธอพลิกตัวเล็กน้อย หันไปมองหมอกที่ยังคงจ้องมองลูกไม่วางตา แววตาของเขาเต็
