เช้าแบบนี้ ราชันย์ควรจะแต่งตัวที่ห้อง ทว่าวันนี้เขากลับตื่นแต่เช้าตรู่ แต่งตัวเสร็จก่อนไอรินตื่นด้วยซ้ำ ก่อนจะลงมาชั้นล่างยังห้องที่ถูกปิดตายเอาไว้
แกรก
กุญแจถูกไขที่หน้าประตูไม้ ก่อนที่เขาจะเข้าไปด้านในพลางสอดสายตาสำรวจ
ห้องที่เคยเต็มไปด้วยข้าวของมากมาย ตอนนี้ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลยแม้กระทั่งเตียง ภายในห้องโล่งเปล่าเหลือแค่ผนังกับกระเบื้อง แล้วแบบนี้เขาจะไปหาพินัยกรรมนั่นได้จากไหน
“หาอะไรอยู่เหรอ”
ขวับ!
ราชันย์รีบหันกลับมามองด้านหลัง เพราะไม่คิดว่าจะมีใครเข้ามาเห็น และคนที่เขาไม่อยากให้เห็นที่สุดดันเข้ามาเจอเขาพอดี
“ผมแค่มาสำรวจดูเฉย ๆ น่ะครับ ไม่มีอะไร”
ราชันย์ยิ้มบาง ๆ กลบเกลื่อน ก่อนจะเดินผ่านหน้าคุณหญิงลดาออกจากห้อง แต่ก็ต้องชะงักกึกเมื่ออีกฝ่ายเรียกชื่อเขาไว้ก่อน
“ราชันย์...”
เขาลอบกลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอ เพราะดูเหมือนว่าจะถูกจับได้เสียแล้ว
“ครับ”
แต่ถึงอย่างนั้นราชันย์ก็ย
