เมื่อสงครามสงบลงทิ้งไว้แค่ซากปรักหักพัง คนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องดำเนินชีวิตต่อไป… ภายในห้องสีขาวสะอาดตา รอบข้างเงียบสนิทจนได้ยินเสียงแอร์ที่กำลังทำงาน ไอรินขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งราวกับไม่ได้เปิดเปลือกตาขึ้นมาเป็นระยะเวลานานอย่างช้า ๆ แสงที่สาดเข้ามากระทบดวงตาทำให้เธอต้องปิดตาลงก่อนจะพยายามหรี่ตาขึ้นมาใหม่ จนในที่สุดก็เริ่มมองเห็นภาพเพดานที่อยู่ต่อหน้า ความมึนงงและหนักอึ้งทับถม เธอข่มตาลงอีกรอบแล้วพยายามฝืนเปิดเปลือกตาขึ้นใหม่ เพื่อประมวลภาพในสมองว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ “ไอรินฟื้นแล้ว” อลิสาพุ่งตัวเข้ามาเกาะที่ขอบเตียงด้วยท่าทางดีใจขั้นสุด ก่อนจะตะโกนให้เหมันต์วิ่งไปเรียกหมอเข้ามาดูอาการของเพื่อนรัก หลังจากที่เธอผ่านการผ่าตัดมาหลายรอบ และรักษาตัวอยู่เกือบสองอาทิตย์ “ไอรินแกเป็นไงบ้าง” คนเกาะขอบเตียงน้ำตาคลอ มองเพื่อนรักที่หลับใหลไปนาน จนนึกว่าจะไม่มีโอกาสได้ตื่นขึ้

