บทที่ 79

1400 คำ

"พี่" ตอนที่ทั้งสองกำลังมองสบตากันอยู่น้องสาวก็มาบอกพี่สาว "คุณหมอจะย้ายแม่ออกจากห้อง ICU มาพักฟื้นที่ห้อง VIP แล้วค่ะ" "จริงเหรอ" อลิสดีใจมากโผเข้าไปกอดทันน์ไว้แน่น และเขาก็สัมผัสถึงความอบอุ่นที่เธอมอบให้ หัวใจที่แข็งกระด้าง บางครั้งจนไม่รู้ว่าใจของเขามีเลือดวิ่งผ่านไหม แต่ตอนนี้มันเริ่มมีปฏิกิริยาเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว "ขอบคุณพี่เขยมากเลยนะคะ ถ้าไม่เป็น​เพราะพี่​ แม่ก็คงจะยังไม่ได้ผ่า" ตอนที่น้องสาวของเธอขอบคุณเขาแค่มองไปดูแต่ใบหน้าเขาก็ยังนิ่งอยู่เหมือนเดิม จนอลินหวั่นใจเพราะยังไม่เคยเห็นรอยยิ้มของพี่เขยสักที แต่ทำไมเธอถึงสัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่พี่เขยมีให้พี่สาว "น้องกลัวแล้วค่ะคุณก็ยิ้มให้น้องหน่อยสิคะ" อลิสพูดเบาๆ ตอนที่เธอพูดเขาก็มองต่ำลงไปดูใบหน้าของเธอ แล้วถึงได้หันเหสายตามองไปทางน้องสาวอีกรอบ ก่อนจะขยับริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย "ฮึฮึ ฮ่าา" อลินกั้นขำไว้ไม่ได้จริงๆ รู้แล้วล่ะทำไม

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม