บทที่ 93

1324 คำ

หลังจากที่วางโทรศัพท์อลิสก็รีบกลับมาที่ห้องพัก ทันน์แค่มาส่งเธอที่ทำงานแล้วก็กลับไปรอรับเจ้านาย เพราะเจ้านายบอกว่าจะเข้ามาดึกๆ หน่อย "ระย้า?" มาถึงระย้าก็เก็บกระเป๋าเสร็จแล้วกำลังจะออกจากห้อง "ฉันไม่ให้เธอไปแบบนี้หรอกนะ" "แล้วจะให้ฉันอยู่เสียเปรียบผู้ชายคนนั้นทำไม" "เขาขืนใจเธออีกแล้วใช่ไหม ทำไมเธอถึงไม่กดเรียกฉันล่ะ" "เราจะไปสู้พวกเขาได้ยังไง เธอก็รู้ว่าเขาเป็นใคร" กว่าจะมาเป็นบอดี้การ์ดของผู้ที่มีอิทธิพลได้ไม่ใช่ว่าจะจับฉลากมาแล้วได้เป็นเลย พวกเขาต้องผ่านการฝึกฝนมาแค่ไหน "ฉันจะโทรไปหาคุณทันน์" "เธอลืมแล้วหรือว่าเขาสองคนเป็นพี่น้องแท้ๆ เกิดมาพร้อมกันด้วยซ้ำ" "แต่คุณทันน์ต้องช่วยเราสิ" "ปล่อยฉันกลับไปเถอะอลิสฉันสู้ไม่ไหวแล้ว" "เธอจะกลับก็ได้แต่ต้องรอให้มันสว่างก่อน ฉันไม่ยอมปล่อยให้เธอกลับไปกลางคืนแบบนี้หรอกนะ" "ก็ได้" ระย้าวางกระเป๋าลงแล้วค่อยๆ ถอยไปที่เตียงนอน ถ้าเดินทางตอนนี้เ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม