บทที่ 62

1476 คำ

"ฉันเจ็บโอ๊ย" อลิสจะดิ้นขัดขืนก็ดิ้นไม่ได้เพราะถูกเขาล็อกตัวไว้ทุกทางเลย สิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือขอให้เขาอย่าทำอะไร เพราะไม่งั้นร่างกายของเธอคงรับไม่ไหวแน่ "จำไว้ว่าเธอเป็นของฉัน" "ฉันเป็นของคุณตั้งแต่เมื่อไร!" คนขี้ตู่ตัวเองขืนใจเอายังจะมาบอกว่าเธอเป็นของเขาอีก "อยากรู้ว่าเมื่อไร?" จากที่กำลังจะปล่อยเธอให้เป็นอิสระมือหนาก็ขยับกางเกงชั้นในของเขาลง สิ่งที่มันซ่อนอยู่ในนั้นก็ดีดตัวออกมา อลิสยังคิดอยู่เลยว่าของมันแข็ง​ได้ตลอดเวลาเลยเหรอ "กรี๊ดดไม่นะ" กางเกงของเธอถูกดึงจนหลุดออกจากสะโพกแล้ว แค่เขาจะดันท่อนเอ็นเข้ามามันก็ไม่มีอะไรขวางอีก ยิ่งตอนนี้ถูกพาดไว้บนไหล่มันยิ่งเป็นท่ายอดฮิตเลย "เจ็บ" แค่ปลายท่อนขยับเข้ามาเธอก็เจ็บเข้าไปถึงทรวงแล้ว แผลตรงนั้นของเธอมันไม่ได้ต่างจากถูกมีดบาดเลย ร่างกายของคนเราถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ส่วนนั้นแต่เป็นส่วนอื่นเวลามีแผลพอไปสัมผัสถูกอะไรเข้าก็ยังเจ็บเลย นับประส

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม