"คุณบอกฉันมาสิว่าขวดนมขวดนี้ไปทำอะไรให้ขวดนี้" เธอหมายถึงขวดของนรสิงห์ไปทำอะไรขวดของสิงขร อีกฝ่ายถึงคิดแค้นจนจะจับคู่หมั้นของอีกคนมา
"ยิ้มอะไรของมึงวะ! มึงก็บอกไปสิว่าขวดนมขวดนั้นทำอะไรขวดนี้" ที่จริงนรสิงห์ก็รู้อยู่ เพราะมันเป็นเรื่องที่ทั้งสองผิดใจกัน แต่เขาคงไม่พูดออกมาจากปากเขาเอง เรื่องนั้นให้มันออกจากปากอีกฝ่ายแล้วกัน
"แล้วทำไมไอ้ขวดนมขวดนั้นมันถึงไม่พูดเองล่ะ"
"ก็เจ้าของขวดนมบอกให้ขวดนั้นเป็นคนพูด"
"จะไม่มีใครพูดใช่ไหมคะ"
"มันเรื่องไม่เป็นเรื่องหรอก" นรสิงห์ก็ไม่คิดว่าจะต้องมาเล่าเหตุการณ์ที่ทะเลาะกับสิงขรต่อหน้าทุกคนแบบนี้
"ถ้ามันเป็นเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทำไมคุณสองคนถึงกับจะฆ่าจะแกงกันล่ะ"
"ใครจะไปฆ่ามัน" ถ้าจะฆ่าเพื่อนเพราะเรื่องแค่นี้ แล้วทำไมเขาต้องย้ายถิ่นฐานขึ้นเหนือเพื่อมาหาแหล่งทำมาหากินใหม่
"คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการที่เขาถูกลอบยิงไหม" เธอใช้จิตวิทยาในการถามและการค้น
