จบ

หนึ่งปีต่อมาน้องนายในวัยหกเดือนหัวเราะเอิ้กอ้ากท่ามกลางปู่ย่าตายาย ในวันรวมญาติของสองครอบครัวที่จะนัดกันทานอาหารกันทุกเดือน “น้องนายครับ ไปอยู่กับตาที่อเมริกาไหมลูก” ตอนนี้เดเมียนอยู่ที่สหรัฐอเมริกามากกว่าไทย แต่ชายวัยกลางคนก็คิดถึงหลานชายมากเวลาที่ไม่พบกัน “ไม่ได้สิ ถ้าน้องนายไปทางนี้ต้องมีคนขาดใจแน่ๆ” ธงรบบิดาของชานนท์ขัดขึ้น สงครามแย่งหลานเริ่มขึ้นอีกรอบแต่ไม่จริงจังมาก ชานนท์กับญาณินหัวเราะเมื่อนางวิริญจ์ชี้ไปที่คุณปู่และคุณตา “ดูสิ ตาแก่สองคนทะเลาะกันอีกแล้ว” “ก็ทะเลาะกันแบบนี้ตั้งแต่หนุ่มๆ ทำไมไม่เปลี่ยนนะ” นางชัญญนุชพูดเสริม นางกับวิริญจ์และธงรบเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เกิดเรื่องราวมากมายกว่าจะมาถึงวันนี้ วันที่ลูกของทั้งสองบ้านได้เป็นครอบครัวเดียวกัน “คงจะเปลี่ยนไม่ได้ นนท์กับนินแน่ะมีหลานให้อีกสักสองสามคนสิลูก จะได้แบ่งกันลงตัว” วิริญจ์พูดทำให้นางชัญญนุชเ