บทที่ 29 อย่าอ้อนให้มาก

851 คำ

ลีโอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงบ่ายของอีกวัน หลังจากเมื่อคืนเขาเคี่ยวกรำคนที่นอนเกยอกตนเองจนเกือบถึงเช้า ทำเอาสภาพห้องของเขาพังยับเยินจากคราบคาว จนสุดท้ายจึงต้องพากันย้ายมานอนที่ห้องนอนของชีต้าร์แทนอย่างเสียไม่ได้ แขนแกร่งโอบกระชับหัวไหล่มนของหญิงสาวที่กำลังนอนหลับสนิทให้ถนัดมากยิ่งขึ้น พลางคิดฟุ้งซ่านไปถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่ทำให้เขาและเธอได้มาเป็นคนรักกันจนได้ พูดตามตรงว่าเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยจริงๆ ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนจะมาได้ไกลถึงขนาดนี้ เพราะแรกเริ่มเดิมที ทั้งเขาและเธอก็เป็นเพียงคนธรรมดาๆที่ได้มาร่วมงานกันโดยบังเอิญเท่านั้น แต่เพราะมีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายคลึงกัน ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเราก้าวกระโดดไปอย่างรวดเร็วอย่างที่เห็น เขานอนคิดจินตนาการไปเรื่อยถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ไป เพราะแต่ไหนแต่ไร ตัวเขาก็ไม่ใช่ว่าจะเคยมีคนรักมาก่อน ดังนั้นสิ่งที่คนรักกันควรจะทำใ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม