บทที่ 42 ปลอบจนน้ำทะลัก (NC)

1415 คำ

หญิงสาวยกยิ้มพลางซุกใบหน้าลงบนแผงอกโดยไม่พูดอะไร จะว่าไงดี อาจจะเพราะไม่ได้สานสัมพันธ์แบบ 'ลึก' ซึ้งกันมาเป็นอาทิตย์ เพียงแค่ได้กลิ่นของแฟนหนุ่มกับถูกอดอีกนิดๆหน่อยๆ ก็ทำเอาร่องสาวแฉะเยิ้มไปหมด เธอจึงเลือกที่จะตอบคำถามนั้นด้วยการยื่นมือลงต่ำไปนวดคลึงท่อนลำที่ดันเป้ากางเกงขาสั้นของคนรักจนปูดโปนแทน "อ่าห์~ ที่รักขา~" ลีโอครางพริ้มทันทีเมื่อความอบอุ่นของฝ่ามือน้อยค่อยๆรูดรั้งความเป็นชายของตนอย่างเชื่องช้า แขนแกร่งตวัดเกี่ยวรอบเอวบางให้เข้ามาแนบชิดมากยิ่งขึ้นเพื่อปลุกเร้าความต้องการในกายของคนทั้งสอง ก่อนจะเอื้อมมือลงไปตะปบเนินโหนกนูนที่เห็นชัดผ่านกางเกงยีนขาสั้นตัวจิ๋วพลางเสียดสีเบาๆ จนสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่หว่างขา "อื้อออ~ พี่ลี.." ร่างบางบิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน ผ้ายีนส์แข็งๆที่บดบี้กับติ่งเสียวทำเอาขาเรียวหนีบเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว "ต้าร์ อย่าครางแบบนั้น... ยิ่งฟังพี่ยิ่งเ****นนะรู้ไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม