เวลาผ่านมาจนเหลืออีกแค่หนึ่งวันก็จะครบหนึ่งอาทิตย์แล้ว เป็นหกวันที่ฉันไม่เห็นหน้าพี่บาสและป๋าพงษ์ พวกเขาไม่มีใครโทรมาหาฉัน ฉันเองก็ไม่กล้าจะโทรหาเขา ไม่อยากให้เขารำคาญและไม่กล้าที่จะโทรหาทั้งที่ฉันคิดถึงเขาสองคนมาก ๆ หวังว่าพวกเขาคงมีความสุขดี
ความสัมพันธ์ที่เริ่มแย่ไม่จำเป็นต้องพูดก็รู้สึกได้
ฉันคงไม่มีโอกาสได้เจอเขาสองคนอีก คงต้องจบลงตรงนี้ วันนี้เฮียคมมีประชุมเช้า เฮียบอกว่าอาจจะลากยาวคงกลับดึกหน่อย แต่จะรีบกลับมาหาฉันกับลูกแน่นอน ก่อนเฮียจะเข้าไปนั่งในรถฉันตัดสินใจเดินเข้าไปสวมกอดเฮีย กอดเขาไว้นานมากเพราะคงไม่ได้กอดเขาอีกตลอดไป
ฉันกอดเฮีย บอกรักเฮีย บอกว่าขอบคุณเขา บอกทุกอย่างที่ฉันอยากบอก เฮียทำหน้างงแต่ก็ยิ้มรับ ฉันเขย่งปลายเท้าขึ้นเพื่อจูบลาเขา จูบนี้คือจูบสุดท้ายของเราตลอดกาล หลังจากที่จูบเฮียอยู่ครู่ใหญ่ฉันจึงส่งยิ้มให้ เฮียเข้าไปนั่งในรถขับรถออกจากบ้านโดยไม่ได้รู้เลยว่ามันคือก
