“โอกาสอะไรคะ” พูดมาตั้งเยอะทำไมมาจบที่ขอโอกาส
“เรากลับมาอยู่ด้วยกันนะโม ให้โอกาสพี่อีกครั้งนะ จากนี้พี่จะไม่ทำให้โมเสียใจอีกพี่จะไม่ทำตัวแบบเมื่อก่อนแล้ว” น้ำเสียงเขาจริงจัง เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาเพื่อคำตอบ
“โมให้ไม่ได้ค่ะ โมมีคู่หมั้นแล้วโมอยู่ที่นี่โมมีความสุขดี โมไม่อยากกลับไปทำร้ายพวกพี่อีก”
แม้จะคิดถึงพวกเขา แต่ฉันไม่อยากกลับไป มันไม่มีอะไรรับประกันได้เลยว่าทุกอย่างจะไม่วนลูปเดิม พวกเขาเคยเบื่อมีเหรอจะไม่เกิดความรู้สึกแบบนั้นอีก
“...” พี่บาสมองนิ่ง ๆ
“ถ้าหมดเรื่องพูดพี่ก็กลับไปได้แล้วค่ะ รีบกลับตอนที่น้องคิมไม่อยู่”
“โมจะหมั้นกับใครพี่ไม่สน โมคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของพี่และจะเป็นแบบนั้นตลอดไป พี่จะไม่หย่า แล้วก็จะไม่ไปจากที่นี่พี่จะอยู่กับโม” เขาพูดเรื่องดื้อรั้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
ถ้ายังไม่หย่าแล้วฉันจะทำอะไรได้ เขามีสิทธิ์ในตัวฉันทุกอย่าง จะโวยวายไล่เขาไปใบหน้าน้องคิมก็ลอย
