คนตรงหน้าชะงักไปเล็กน้อยทันทีที่เห็นครีมมี่ ดวงตาคู่สวยไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววไม่เป็นมิตร ก่อนที่มือเรียวจะยื่นมาผลักไหล่ครีมมี่อย่างแรงโดยไม่คิดจะเกรงใจ
“ใครเนี่ย… แกเป็นใครถึงมาอยู่ในห้องพี่มังกรได้!”
น้ำเสียงแหลมสูงเต็มไปด้วยความหวงแหนและไม่พอใจ
เธอไม่รอฟังคำตอบ เดินแทรกเข้ามาในห้องทันทีอย่างถือวิสาสะ ส้นรองเท้ากระทบพื้นดังชัด ก่อนที่สายตาจะปรายไปเห็นมังกรที่นั่งอยู่บนโซฟา
“พี่มังกร~ เนคิดถึงพี่จังเลย”
น้ำเสียงอ่อนหวานผิดกับท่าทีเมื่อครู่ เธอรีบก้าวตรงไปหาเขา
แต่ยังไม่ทันจะเดินพ้นตัวครีมมี่..,
ฟึ่บ!
ครีมมี่ยื่นขาออกไปเพียงเล็กน้อย จังหวะเดียวกับที่อีกฝ่ายก้าวผ่านพอดี
“อ๊ะ—!”
ร่างนั้นเสียหลักทันที ส้นเท้าสะดุด ขาทรุด ก่อนจะล้มลงกับพื้นอย่างแรง
“กรี๊ดดดด!!”
เสียงร้องดังลั่นห้อง บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่แล้ว ยิ่งตึงขึ้นไปอีกหลายเท่า
ครีมมี่ยืนมองนิ่ง ๆ สีหน้าเรียบเฉย มือ
