“คือไรว่ะ?” ปอนด์เอ่ยถามขึ้นอย่างงง ๆ เมื่อเห็นสีหน้ามังกรที่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์นัก
มังกรเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ถอนหายใจออกมาแรงเล็กน้อยก่อนจะพูดเสียงห้วน
“ก็เนไง เด็กในสต๊อกกู อยู่ดี ๆ เสือกบุกมาหากูที่ห้อง แล้วดันมีปัญหากับยัยเนิร์ตอีก”
ชินเลิกคิ้วทันที “แล้วไงต่อ”
“ก็อย่างที่พวกมึงคิดนั่นแหละ” มังกรหัวเราะในลำคออย่างขม ๆ
“สองคนนั้นเปิดศึกกัน ยัยเนิร์ตตบหน้าเนไปสองทีเต็ม ๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องกูไปเลย”
ปอนด์ถึงกับอ้าปากค้าง ส่วนไผ่หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ
“โห ดุชิบหายว่ะ”
“กูต้องไล่เนกลับก่อน แล้วกว่าจะเคลียร์ทุกอย่างเสร็จถึงได้นัดพวกมึงออกมานี่แหละ” มังกรพูดจบก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบ สีหน้าไม่ได้ดูสะใจเลยสักนิด มีแต่แววครุ่นคิดบางอย่างที่เพื่อน ๆ มองออกชัดเจน
“งั้นก็แปลว่า…มึงยังไม่ได้จิ้มน้องเนิร์ตเลยสินะ” ชินเลิกคิ้วถาม น้ำเสียงเหมือนแซวแต่แฝงความอยากรู้
มังกรยกแก้วขึ้นจิบก่อนจะหัวเราะห
