“บล๊อก”

1286 คำ

คณะนิเทศศาสตร์… ครีมมี่เดินเข้าห้องเรียนก่อนจะวางกระเป๋าลงบนโต๊ะประจำ แป้งโกะที่เดินตามมาติด ๆ ก็ทรุดตัวนั่งลงข้างเธอทันที สีหน้าดูครุ่นคิดอะไรบางอย่าง “ครีม เมื่อกี้ตอนเราเดินผ่านคณะวิศวะ กลุ่มพี่มังกรเขามองมาด้วยอ่ะ แกว่าเขานินทาเราป่ะวะ” แป้งโกะพูดเสียงเบา พลางหันไปมองทางประตูเหมือนยังไม่วางใจ ครีมมี่เพียงเปิดหนังสือขึ้นมา สายตาไม่ละจากตัวอักษร “ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้มองอ่ะ” “แกนี่มัน…” แป้งโกะถอนหายใจ “ถามจริงเถอะ ไม่อยากมีแฟนบ้างหรอ แบบพี่มังกรก็หล่อนะ” ครีมมี่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะตอบเสียงเรียบ “ไม่อ่ะ ไม่ได้อยากมีขนาดนั้น” “ไม่เหงาบ้างหรอ ฉันเหงาจนจะเป็นบ้าอยูาละ ทำไมแฟนมันหายากแบบนี้ว่ะ” แป้งโกะบ่นต่อ พลางฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างหมดแรง ครีมมี่ยังไม่ทันตอบอะไร จู่ ๆ ก็มีเงาร่างสูงของผู้ชายใส่แว่นเดินมาหยุดอยู่ข้างโต๊ะ “อ้าว…เธอ” เสียงทุ้ม ๆ เอ่ยขึ้นใกล้เกินไปจนแป้งโกะเงยหน้า

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม