หลังจากที่ได้รู้ว่าหวงลู่ต้องบินไปทำงานที่เกาหลีเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็มๆ ฉันก็งอนเขา ที่ไม่บอกแต่เนิ่นๆ งอนยาวจนถึงวันที่เขาจะบิน
"ไม่อยากให้ไปเลย" ฉันที่นั่งมองเขาเก็บกระเป๋าบอกเสียงสั่นเครือ
ฉันไม่ยอมช่วยเขาเก็บกระเป๋า เพราะไม่อยากให้ไป
"เธอยังต้องรับผิดชอบงานตัวเอง ฉันก็ต้องรับผิดชอบงานฉันเหมือนกัน"
"หวงลู่อยากไปมาก ไม่อยากอยู่กับแก้มใสใช่มั้ย" น้ำตาจะไหลแล้วนะ
"ก็บอกไม่ต้องทำงาน เก็บกระเป๋าไปด้วยกัน เมียคนเดียวฉันเลี้ยงได้"
"ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก" ฉันส่ายหัวรัวๆ ฉันก็ต้องทำงานไง
"แล้วจะเอาไงหื้ม?" เขาดึงฉันลงมานั่งตัก จับผมทัดหู มองสบตา
"จะรีบทำงานแล้วไปหา" มีทางเลือกแค่ทางเดียวนี่
จุ๊บ
"อย่าลืมเรื่องเที่ยวล่ะ บอกก่อนจะได้วางแผนถูก ไอ้ไป๋จะได้หาที่พักได้ทัน"
"อือ" ฉันพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะกอดเขาแน่น กักตุนไว้เยอะๆ เพราะอีกตั้งหลายวันถึงจะได้กอด
"เสร็จแล้วเหรอ ทำไมเอาไปน้อยจัง"
