ตอนพิเศษ
3 ปีต่อมา
เวลาผ่านไปเร็วมาก ตอนนี้เด็กๆ อายุ 3 ขวบกันแล้ว กำลังซนเลย แต่น่ารักมาก ฉันหลงลูกๆ จนไม่รู้จะหลงยังไงแล้วเนี่ย ตอนนี้เราย้ายมาอยู่ประเทศจีนแล้ว เพราะหวงลู่ต้องทำงาน แต่เขาไม่รับงานเยอะเหมือนแต่ก่อน เลือกรับงานที่อยากทำจริงๆ เท่านั้น จะได้มีเวลาให้ลูกๆ และลูกๆ ก็ติดเขามากๆ วันนี้เขาออกไปทำงาน เด็กๆ ก็งอแงร้องหาปะป๊า จนฉันต้องพามาที่กองเนี่ย
"กันต์ธีร์ กันตาคะ ปะป๊าทำงานอยู่ เข้าไปไม่เสียงดังนะคะ" ฉันตกลงกับลูกๆ ก่อนลงรถ
"ค่ะ" / "ครับ" ลูกๆ ตกลงอย่างว่าง่าย น่ารักมาก
ฉันจูงมือเด็กๆ เข้าไปในกองถ่าย โดยมีพี่เลี้ยงและการ์ดเดินตามหลัง
"คิกๆ ปะป๊าขาาาา" มือเล็กรีบปล่อยมือจากฉันทันทีที่เห็นปะป๊าเดินมาหา ทำให้คนในกองต่างมองมาที่พวกเรา
"คนเก่งมาได้ไงครับ" หวงลู่รีบย่อตัวลงอุ้มกันตาที่วิ่งเข้าไปหา ขึ้นหอมแก้มซ้ายขวา
"คิดถึง" ลูกสาวอ้อนกอดคอแน่น ดูความอ้อนพ่อนั่นสิ
"งอแงบ
