“สรุปว่าโกหกใช่ไหม นี่แนะ ”
เพี๊ยะ…
“โอ้ย!!!!”
พี่วาคิมร้องเจ็บ เมื่อถูกฟาดเข้าที่ต้นแขนอย่างแรง
“อุ้ย!! เจ็บหรอคะ ”
พอเห็นว่าพี่หน้านิ่วด้วยความเจ็บ ฉันก็หน้าเจื่อนทันที ลืมไปเลยว่าพี่พึ่งโดนทำร้ายมา
“เจ็บครับ พี่โดนกระทืบไปทั้งตัวขนาดนี้ น้องอลิซยังใจร้าย ทำร้ายพี่ลงคออีกหรอครับ ที่พี่เป็นแบบนี้ เพราะพี่ตัดผู้หญิงทุกคนออกจากชีวิต แล้วเลือกที่จะมาคบกับน้องอลิซคนเดียวเลยนะ”
พี่วาคิมพูดเสียงเศร้าจนน่าสงสาร
“ แล้วใครใช้ให้พี่คบหลายคนตั้งแต่แรกล่ะคะ ทุกอย่างมันก็เป็นความผิดของพี่ เกี่ยวอะไรกับอลิซล่ะ ”
“ ก็พี่ทำเพื่อน้องอลิซไง ไม่เห็นใจพี่บ้างเลยหรือไง พี่ทำขนาดนี้แล้วนะ ”
“ เห็นแก่ที่พี่ยังเจ็บอยู่หรอกนะคะ ”
“แฮร่… หายโกรธพี่แล้วใช่ไหมครับ พี่ขอโทษนะ ”
ฉันพยักหน้าเบาๆ ไม่ได้หายเลยซะทีเดียวหรอก แต่เห็นแก่พี่ยังเจ็บอยู่ ก็ไม่อยากจะอะไรมาก
“ พี่เจ็บมากไหมอ่ะ ดูสิหน้าช้ำหมดเลย ใค
