“ กูว่ามึงควรเปลี่ยนชื่อว่ะเชี้ยคิม”
ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วหันไปมองหน้าเชี้ยธีร์
“ ทำไมกูต้องเปลี่ยนวะ แล้วต้องเปลี่ยนเป็นชื่ออะไร”
“ ชื่อสมควรไง สมควรแล้วที่เขาทิ้งมึงอะ ”
“ไอ้เชี้ย แล้วมึงจะให้กูทำไงวะ กูก็บอกเลิกคนคุยกับกูทุกคนจนหมดแล้วเนี่ย มึงจะเอามือถือกูไปดูป่ะ กูลบเบอร์ทิ้งหมดแล้ว ยอมเธอขนาดนี้แล้วเธอยังไม่ยอมใจอ่อนเลย ”
ผมคิดมากจนหัวแทบระเบิด แต่พวกเพื่อนก็ยังมาซ้ำเติม แม่งพวกมันเป็นเพื่อนผมจริงป่ะวะ ผมเคยเห็นในละคร เวลาเพื่อนมีปัญหาก็ต้องช่วยปลอบใจ แต่นี่ซ้ำเติมผมฉิบหาย
“ แต่ที่พี่วาคิมทำ มันก็เกินไปจริงๆนะคะ เป็นมายด์มายด์ก็โกรธ อลิซเก็บความรู้สึกได้เก่งมาก ขนาดพวกเราเป็นเพื่อน พวกเรายังไม่เคยรู้เลยค่ะ ว่าอลิซชอบพี่ ”
“ ใช่ค่ะ เป็นหนูหนูก็โกรธเหมือนกัน ทำไมทำกับเพื่อนพวกเราแบบนี้คะ ”
สรุปไม่มีใครเข้าข้างผมเลย มีแต่คนซ้ำเติมผมทั้งนั้น
“อย่าพึ่งด่าได้มั้ย ช่วยคิดก่อนว่า
