แอบอ้าง

ความหยิ่งผยองในตัวเองหายไปเกือบหมดเมื่อได้รู้ถึงภูมิหลังของตัวเอง กว่าที่จะยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ คีตยาต้องหนีไปพักใจและใช้เวลาทบทวนทุกอย่างเป็นเดือน เมื่อกลับก็ได้พบว่ามารดาเครียดจนตกบันได เธอโทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ หากเธอไม่ทิ้งมารดาไปในช่วงที่ท่านหย่ากับบิดา อาจจะไม่มีเหตุการณ์เลวร้ายแบบนี้ก็ได้ “แล้วคุณศุลีจะออกจากโรงพยาบาลวันไหนคะ” นางธนิดาถามคีตยา “อีกสองวันค่ะคุณน้า พอดีว่าที่บ้านยังจัดที่ทางไม่เรียบร้อยสำหรับคุณแม่ค่ะ คีเลยขอเวลาให้คุณแม่อยู่โรงพยาบาลไปก่อน” บ้านของเธอที่อยู่ตอนนี้ไม่ใช่บ้านโยธินสิริของอรรธ แต่เป็นบ้านเดิมของมารดาที่คุณตาคุณยายยกให้ คีตยาต้องจ้างคนมาซ่อมแซมปรับปรุงขนานใหญ่เพราะไม่มีคนอยู่มานาน และตอนนี้เหลือเนื้องานปรับปรุงอีกไม่มาก ตัวบ้านก็จะพออยู่ได้สำหรับเธอและมารดาที่ป่วยติดเตียง “น่าสงสารลูกสาวเขานะธง” นางธนิดาเปรยเมื่อกลับมาถึง