“คงไม่รบกวนคุณคีขนาดนั้นหรอกครับ เดี๋ยวลูกน้องผมจะตกงานกันหมดเปล่าๆ” เขาพูดทีเล่นทีจริงก่อนจะลุกขึ้นยืน
“ยังไงผมก็ขอบคุณมากสำหรับขนม แต่วันนี้ผมมีงานสำคัญคงต้องขอตัวก่อนนะครับ”
คีตยาลุกขึ้นทันที
“ไม่เป็นไรค่ะคีเข้าใจว่าคุณธงงานเยอะ งั้นขอตัวนะคะแล้วพบกันใหม่ว่าแต่คุณธงลงไปส่งคีข้างล่างได้ไหมคะ”
“ยินดีมากครับ งั้นเชิญทางนี้เลย” ธงธรณ์จำเป็นต้องตอบรับเพื่อไม่ให้เสียมารยาทมากกว่านี้ ชายหนุ่มเดินไปส่งคีตยาที่รถและกลับขึ้นไปทำงานท่ามกลางสายตาพนักงานทั้งโรงแรมที่จับตามอง
วันต่อมาธงธรณ์ไปประชุมที่พัทยาเขาไปคนเดียวส่วนสร้อยสนอยู่ทำงานที่สำนักงาน ก่อนเที่ยงชายหนุ่มโทรหาเลขานุการสาว
“บ่ายวันนี้คุณช่วยไปรับแม่ผมไปที่ธนาคารได้ไหม ผมกลัวว่าจะกลับไปถึงเย็นเกินไป”
ธงธรณ์ตั้งใจว่าจะพามารดาไปทำธุรกรรมการเงินและเอกสารอื่นๆ ที่จำเป็นให้เรียบร้อยก่อนที่เขาจะยุ่งเรื่องงานที่ต้องย้ายลงไปกระบี่
“ได้ค
