ช่วงบ่ายของอีกวันภีมพาอัยดาเดินทางกลับกรุงเทพ
โดยคนตัวเล็กหลับมาตลอดทางจนถึงบ้าน
เมื่อรถสปอร์ตสีดำจอดสนิทที่หน้าบ้านเดี่ยวหลังงามของอัยดา ภีมดับเครื่องยนต์แต่ยังคงกุมมือรุ่นพี่สาวไว้แน่น เขาหันไปจูบซับที่หลังมือเธอเบาๆ สายตาที่มองผ่านเลนส์แว่นดูมีความรู้สึกผิดปนความโหยหา
"คืนนี้ผมคงไม่ได้อยู่ค้างด้วยนะครับ พวกไอ้บอย ไอ้เซน มันนัดรวมตัวกันที่ผับบอย เห็นว่ามีเรื่องจะเคลียร์กับผมยาวเรื่องที่ผมโดดเช็กชื่อบ่อยๆ ช่วงนี้" ภีมถอนหายใจยาว
"ขัดพวกมันไม่ได้จริงๆ ครับ เดี๋ยวพวกมันแห่กันมาหาผมที่นี่จะวุ่นวายเปล่าๆ"
อัยดาพยักหน้าเข้าใจ แม้ในใจจะแอบวูบโหว่เล็กน้อยที่ต้องอยู่บ้านคนเดียวหลังจากผ่านสัปดาห์ที่วุ่นวายมา
"อื้มไม่เป็นไร ไปหาเพื่อนเถอะ อย่าดื่มหนักนักละกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้เรียนไม่รู้เรื่อง"
"ห่วงผมเหรอครับ?"
ภีมเลิกคิ้วยิ้มกวนๆ ก่อนจะโน้มตัวไปจูบหน้าผากมน
"ถึงบ้านแล้วรีบอาบน้ำพักผ่อนนะ
