82 ทนความเจ็บปวดไม่ไหว
คืนนั้นดานิเอลต้องใช้แอลกอฮอล์ย้อมใจไปหลายขวด แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะลบพราวตะวันออกไปจากหัวใจได้เลย แก้วน้ำสีอำพันถูกยกกระดกดื่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าในขณะที่พื้นห้องเกลื่อนไปด้วยขวดแอลกอฮอล์ที่หมดแล้ว
นับว่าเป็นการเมาในรอบหลายปี เพราะเท่าที่จำได้เคยเมาครั้งล่าสุดเมื่อสี่ปีที่แล้ว ซึ่งปกติเขาเองก็ไม่ใช่คนชอบดื่มเพราะกลัวจะไปกระทบกับงานในโรงพยาบาล จะดื่มบ้างเวลาออกไปสังสรรค์กับเพื่อน
คืนนี้ก็เจ็บให้มันสุดๆไปเลย พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาต้องเป็นคนใหม่ เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ
ในเมื่อพราวตะวันหมดรักเขาแล้ว ก็จะไม่ตามไปกวนใจเธออีก
“พราววว~ เอิ้ก! ทำไม....ทำไมพราวทำแบบนี้ ทำไมพราวถึงทิ้งพี่ไป ทำไม...” เขาบ่นกับตัวเองพรางกระดกดื่มเหล้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า
สภาพของเขาในตอนนี้ไม่ต่างจากไอ้ขี้เมาคนหนึ่ง นี่ถ้าใครมาเห็นเข้าคงเสียชื่อเสียงนายแพทย์ชื่อดังของเมืองไทยแน่ๆ
“พี่ขอโทษพราว พี่อยู่ไม่ได้จริงๆ
