ผู้ชายข้างห้อง

“เวรแล้วไง ยัยดาด้าส่งอะไรไปวะเนี่ย” เธอขมวดคิ้วคิดหนัก เพราะประโยคด้านบนเป็นข้อความสั้น ๆ ของเธอที่ส่งไปก่อนหน้านี้ ‘เหงา นัดเจอได้ไหมคะ’ “เอาไงดี” เธอเม้มปากครุ่นคิด ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปว่าไม่เหงาแล้ว แต่ดันช้ากว่าข้อความของอีกฝ่าย (หอนับดาว ห้อง 208) “...” ทันทีที่เห็นชื่อหอและหมายเลขห้อง เธอก็ถึงกับนิ่งค้างไปอย่างมึนงง เพราะมันคือหอที่เธออยู่ และที่น่าประหลาดใจกว่านั้นคือเธออยู่ห้อง 207 ซึ่งอยู่ติดกัน “พรหมลิขิตเปล่าวะ” เฟียสนึกว่าตัวเองเมาถึงได้ขยี้ตาแล้วเพ่งดูอีกรอบ ทว่าหน้าจอก็ยังขึ้นแบบเดิม คนตัวเล็กเริ่มให้ความสนใจ เพราะมันบังเอิญจนเหมือนฟ้าประทานผู้ชายที่เป็นดังคู่ชะตามาให้ เธอเร่งฝีเท้าขึ้นบนห้อง และไม่ลืมหยิบตลับแป้งขึ้นมาเติมหน้าทาปากเพื่อเพิ่มความมั่นใจ แม้ว่าตอนนี้ใบหน้าของเธอจะสวยจนไร้ที่ติแล้วก็ตาม พอมั่นใจในตัวเองแล้ว เฟียสก็เดินไปชิดประตูห้องข้าง ๆ อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจเคาะห้องไปสองสามที แล้วยืนนิ่ง จังหวะนี้เองที่ใจของเธอเต้นรัวเหมือนมันจะกระเด็นออกมานอกอก จังหวะที่เกือบจะถอดใจเดินกลับเข้าห้อง จู่ ๆ ประตูห้อง 208 ก็เปิดออกมา พร้อมกับเผยชายรูปร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำกางเกงยีนสีซีด ทุกอย่างมันดูธรรมดา แต่พออยู่บนตัวเขากลับดูดีจนแปลกใจ แต่นี่ไม่ใช่ประเด็นที่เฟียสกำลังตะลึง เพราะสิ่งที่คาดไม่ถึง คือผู้ชายคนนี้เป็นพี่ว้ากที่เธอเพิ่งงัดข้อไปเมื่อตอนเย็นนี่เอง “อ่า... เคาะผิดห้อง” เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ จากที่เริ่มตาลายเพราะเมา ตอนนี้สร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง ก๊อก ๆ เธอยกมือขึ้นเคาะประตูห้องตัวเองแล้วยืนรออยู่พักหนึ่ง แต่พอหันไปมองที่สิงขรก็พบว่าเขาไม่ยอมเข้าห้อง แถมยังยืนกอดอกพิงขอบประตูจ้องเธอไม่วางตา “ดะ ดาด้า แกอยู่ปะเนี่ย” คนตัวเล็กเริ่มลนลาน ทำทีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดแล้วยกขึ้นแนบหู “อ๋ออ ไม่อยู่เหรอ งั้นสมุดแกค่อยเอาพรุ่งนี้นะ” เธอยกโทรศัพท์ออกจากหูทำทีเหมือนจะกดวาง แต่ก็ต้องชะงักเพราะข้อความจากแอพหาคู่เด้งขึ้นมา ติ๊ง... (ปลอมมาก) “...” เฟียสค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองผู้ชายที่พิงประตูอยู่ และพบว่ามือของเขากำลังถือโทรศัพท์เอาไว้ นาทีนี้เธอทั้งอาย ทั้งหน้าเสีย อยากวิ่งหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด แต่จะทำแบบนั้นได้ไงเล่า ห้องเธอก็อยู่ตรงนี้ “ถ้าปอดแหกก็หยิบกุญแจไขเข้าห้องตัวเองไป แต่ถ้าไม่ใช่คนขี้ขลาดตาขาว ก็ตามเข้ามา” เขาเดินเข้าห้องไปพร้อมกับทิ้งประโยคสุดท้ายให้เฟียสคิดหนัก เธอยืนอ้ำอึ้งหันรีหันขวาง ไม่รู้ว่าควรทำยังไงต่อ ระหว่างหยิบกุญแจเข้าห้องตัวเอง หรือว่าจะเดินตามเขาเข้าห้องดี เธอคิดอยู่นานจนในที่สุดก็หยิบกุญแจออกมา เป็นจังหวะที่ห้องข้าง ๆ เปิดออกอีกครั้ง แต่คราวนี้... เขาไม่ได้ใส่เสื้อ “สรุปคือขี้ขลาดสินะ ฉันจะได้ล็อกห้อง” “ใครบอกล่ะ ฉันแค่จะเก็บกระเป๋า” เฟียสไขกุญแจเปิดประตูแล้วนำกระเป๋าไปเก็บไว้ จากนั้นถึงได้เดินเข้าห้องของสิงขรด้วยสายตาทะนงตน แกรก เสียงล็อกประตูชวนให้ใจของเธอเต้นโครมครามอย่างบ้าคลั่ง แต่ยังคงตีหน้าซึนเหมือนไม่สะทกสะท้าน สายตากวาดไปรอบห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีดำตัดขาว แถมในห้องยังมีกลิ่นหอมจาง ๆ อีกด้วย ยังไม่ทันที่เธอจะสำรวจห้องของเขาอย่างละเอียด แขนของเธอก็ถูกกระชากก่อนจะกดลงเตียงอย่างแรง ร่างหนาคร่อมทับเธอไว้ทันทีพร้อมก้มมองที่เธอด้วยแววตาฉ่ำเยิ้มบ่งบอกว่าเขาเองก็เมา สิงขรเองก็ไปที่ร้านเหล้าเดียวกัน เพียงแค่คนมันเยอะ ทำให้พวกเขาไม่เจอกันที่ร้าน “พะ พี่จะทำอะไร” “หึ ถามโง่ ๆ นะ ที่เล่นแอพหาคู่ก็เพราะอยากโดนเอาไม่ใช่หรือไง” “...” ประโยคที่ดาด้าพิมพ์ส่งไปมันชวนให้เขาคิดแบบนั้นจริง ๆ เธอจึงไม่รู้จะหาคำไหนมาแก้ตัว เพราะพลาดตั้งแต่โหลดเอาแอพบ้า ๆ นี่เข้ามาในโทรศัพท์แล้ว “เข้าถ้ำเสือแล้ว เธอไม่มีสิทธิ์หนีไปไหนทั้งนั้น” เขาเริ่มขู่ เพราะเห็นแววตาที่ไม่มั่นใจของคนใต้ร่าง “ละ แล้วใครว่าฉันจะหนีล่ะ ฉันไม่ได้กลัวพี่สักหน่อย” “หึ ก็ดี ไม่กลัวก็อย่าร้องขอชีวิตแล้วกัน” เขาเริ่มไล่สายตามายังเรือนร่างที่ตรงนิยามคำว่าหุ่นดี หน้าอกที่ขยายกว้างทำให้เสื้อของเธอแน่นไปหมด สิงขรค่อย ๆ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ที่แก้มนุ่ม เหมือนจงใจแกล้งให้เฟียสอยู่ไม่สุข ยิ่งรู้ว่าอีกฝ่ายไม่เคยผ่านมือผู้ชาย เขาก็ยิ่งสนุก “คงจำกฎได้ใช่ไหม ว่าห้ามติดใจ ครั้งเดียวต้องจบ” เขากระซิบข้างหูพลันงับลงที่ติ่งหูเธอเบา ๆ ชวนให้ขนลุก “มั่นหน้าจังเลยนะ กลัวจะไม่ติดใจมากกว่า” สิงขรกระตุกยิ้มเมื่อโดนท้าทาย เขารั้งท้ายทอยเธอขึ้นมาก่อนจะเริ่มจู่โจมด้วยการจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นร้อนสอดเข้าในโพรงปากนุ่มอวบอิ่ม ก่อนจะตวัดเลียไม่ให้เธอได้หายใจหายคอ “อื้ออ” เพียงแค่ลิ้นแตะกัน เฟียสก็เริ่มเสียววูบวาบไปทั่วท้องน้อย เธอครางออกมาโดยไม่ตั้งใจ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก ไวเสียจนเธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกอีกฝ่ายสอดมือเข้ามาใต้เสื้อสีขาวบางแล้วบีบขยำเนินอกอย่างเต็มไม้เต็มมือ “ฮึก อ้าา” ร่างบางสั่นเทิ้มเพียงแค่ถูกกระตุ้นด้วยการบีบเคล้นยอดอก สิงขรไม่ปล่อยให้ขาดช่วง เขารีบถลกเสื้อของเธอขึ้นกองที่คอ ก่อนจะทำการปลดชุดชั้นในสีเนื้อออกอย่างชำนาญ “อ๊ะ ยะ อย่าดูดแรงสิ” เธอโวยเมื่อถูกครอบดูดยอดอกพลางตวัดลิ้นเลียจนทำให้น้ำในช่องทางรักไหลเยิ้มไปหมด หน้าอกอีกข้างก็ถูกเขาคลึงบีบอย่างมันมือ สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมองดูใบหน้าของเฟียสเป็นระยะ ปฏิเสธไม่ลงว่าเธอเป็นของดีที่หายาก แต่วันนี้... เธอกลับเอาตัวเองมาประเคนให้เขาถึงที่