ข้าวหอมตื่นมาด้วยรอยสีกุหลาบเต็มตัว ใบหน้าสวยแดงซ่านเมื่อนึกถึงสิ่งที่ถูกคนสวยขากระทำยามค่ำคืน มองไปข้างกายนั้นว่างเปล่า พอเอื้อมมือไปจับก็พบว่าผ้าปูที่นอนเย็นแล้ว คาดว่าชายหนุ่มน่าจะออกไปสักพักใหญ่ คนตัวเล็กลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวอย่างไม่คิดอะไร แน่นอนว่าเธอนั้นมีมุมเสื้อผ้าของตัวเองเล็ก ๆ ในคอนโดของเขาเรียบร้อยแล้ว
ใครใช้ให้อีกฝ่ายหาข้ออ้างให้เธอค้างที่นี่บ่อย ๆ กันล่ะ ถ้าจะให้ใส่ชุดเดิมตลอดก็คงวุ่นวายเกินไป จึงพกเสื้อผ้ามาทิ้งไว้ที่นี่บางส่วนเสียเลย แบบนี้ง่ายกว่าเยอะ
“คุณเต ตื่นนานแล้วเหรอคะ” ชายหนุ่มยืนอยู่ในโซนห้องครัว พอได้กลิ่นหอมจากอาหาร คนตัวเล็กก็มีอาการหิวขึ้นมา จนยกมือลูบท้องตัวเองอย่างไม่รู้ตัว
“อ้าว นึกว่าเธอจะนอนนานกว่านี้ซะอีก” ผู้เป็นนายเหลือบมองนาฬิกา เข็มสั้นยังไม่ทันชี้ที่เลขเจ็ดเลยด้วยซ้ำ
“แหะ ๆ ก็ร่างกายมันชินกับเวลานี้แล้วนี่คะ วันทำงานก็ตื่นประมาณนี้ประจำ”
“นั่ง
