นี่มัน... ข้าวไข่เจียว
ใบหน้าคมเงยขึ้นจากกล่องข้าวในมือแล้วมองไปรอบ ๆ เพื่อหาผู้เป็นเจ้าของกล่องข้าวนี้ และดาร์เรนก็คิดว่าอีกฝ่ายคงจะยังไปได้ไม่ไกลนักเนื่องจากข้าวในนี้มันยังคงอุ่นอยู่เลย
ชายหนุ่มนั่งลงที่แคร่ไม้ช้า ๆ เขายังคงไม่กินมัน แม้ว่าใบหน้าหล่อเหลาจะยังคงนิ่งเฉยแต่ที่จริงแล้วมันกำลังปกปิดร่องรอยอะไรบางอย่างเอาไว้ รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้นน้อย ๆ ไม่รู้ว่าทำไมดาร์เรนถึงได้เหมือนกับจะเดาออกว่าเจ้าของกล่องข้าวน้อยใบนี้คือใคร
นี่คุณยังเป็นห่วงผมอยู่สินะ...
มือหนาหยิบช้อนพลาสติกขึ้นมาก่อนจะตักไข่เจียวนุ่มฟูตรงหน้าพร้อมกับข้าวสวยร้อน ๆ ใส่ปาก และทันทีที่ได้ลิ้มรสชาตินัยน์ตาสีเปลือกไม้ก็ทอประกายระยิบระยับ จากนั้นมือก็จ้วงตักข้าวไข่เจียวราวกับคนที่กำลังหิวโหยมาสักสามเดือนเข้าปากไปเรื่อย ๆ จนหมดกล่อง แม้แต่ข้าวสักเม็ดก็ยังไม่เหลือ
จนกระทั่งเมื่อกินข้าวอิ่มแล้วร่างสูงก็ลุกขึ้นจากแคร่ไม้แล้วเ
