เสียงเพลงหวานที่ถูกขับร้องจากคนที่เล่นเปียโนอยู่บนเวทีเล็ก ๆ เรียกให้บรรยากาศภายในงานดูอบอุ่นอ่อนหวาน
เนื้อเพลงที่กล่าวถึงความรักที่พัดผ่านมาและภาวนาขออย่าให้มันพัดพาผ่านไป... อย่าพัดให้เราสองต้องไกลห่างกัน... อยากให้ครองคู่อยู่ชั่วนิจนิรันดร์กาล
“อ้าว เดวา มา ๆ มานั่งข้าง ๆ หม่าม๊าสิลูก” นีราเมื่อเห็นผู้เป็นลูกสาวที่เดินเข้ามาก็เอ่ยเรียก
“ค่ะ หม่าม้า” เดวายิ้มรับแล้วเดินไปนั่งลงที่อีกฝั่งของนีรา โดยที่มีดาร์เรนคอยเลื่อนเก้าอี้ให้
“หนูเดวากินอะไรหรือยังลูก อยากกินอะไรหน่อยไหมเดี๋ยวแม่ลุกไปตักให้” โรสรินที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเอ่ยถามพร้อมกับทำท่าทีจะลุกขึ้น แต่เดวารีบเอ่ยห้ามไว้
“ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่ หนูกินเรียบร้อยแล้ว คุณแม่ตามสบายเลยนะคะ ถ้าขาดเหลือหรือว่าต้องการบอกหนูได้เลย”
โรสรินได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกว้างดวงตาเป็นประกาย จากนั้นก็หันไปหาผู้เป็นสามี “ดูสิคะคุณ ลูกสะใภ้ของพวกเราช่างแส
