"ตัวเล็กครับ พี่ตัวโตขอโทษ พี่ภีมขอโทษ ไม่ร้องนะครับคนเก่ง โอ๋ ๆ" ภีมหยุดกระแทก แต่ไม่ยอมถอดถอนแก่นกายออกมา เขาโน้มตัวลงไปกอดน้องไว้ และใช้ริมฝีปากจูบซับน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน
"อึก อื้ออออ ไม่เอาแบบนี้นะคะ ตัวเล็กเจ็บ ตัวเล็กกลัว" พีชร้องไห้ออกมาและยกมือขึ้นกอดตอบภีมเหมือนตอนเด็ก ๆ
"ครับ คนดีของพี่ภีม พี่ภีมจะไม่ทำแรง ๆ แล้วครับ ไม่ร้องนะครับคนดีของพี่ภีม" ภีมทั้งกอดและหอม ก่อนที่จะหยัดตัวขึ้นและค่อย ๆ ถอดแก่นกายออกจากร่องสีสวยที่เริ่มบวมเป่ง
"ให้พี่รักษาให้นะครับ" พูดจบภีมก็เลื่อนตัวลงไปข้างล่างและจูบซับร่องสีสวยที่บวมช้ำจากการกระทำของเขา
"จุ๊บ ไม่เจ็บนะครับ เดี๋ยวพี่จะเป่าให้หายเอง"
ภีมนอนคว่ำลงที่กลางเตียง ใบหน้าหล่ออยู่ตรงร่องสีสวย เขาใช้นิ้วมือแหวกกลีบกุหลาบออกเบา ๆ แล้วส่งลิ้นเข้าไปค่อย ๆ เลีย เหมือนสัตว์ตัวผู้ที่กำลังเลียแผลให้ตัวเมีย เขาเลียอย่างแผ่วเบา ค่อย ๆ ไล้เลียไปตามกลีบกุ
