ตรัยคุณเอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่ในห้องนอนที่คอนโดมิเนียม ไม่ยอมออกไปไหน ไม่ไปทำงาน และไม่พูดกับใครทั้งนั้น เหมือนคนไร้ชีวิตและกำลังจะตาย เพราะขาดลมหายใจของชีวิต
ในทุกวันเขาเอาแต่นอนอยู่บนเตียงที่เต็มไปด้วยตุ๊กตาซิมป์สันส์ของยลดา เสื้อผ้าทุกตัว ของใช้ทุกชิ้นเขามักจะเอามากอด เอามาสูดดมกลิ่นของเธอเพื่อให้คลายความคิดถึง
"พี่เดย์รักยูมิ กลับมาหาพี่เดย์ได้ไหมคนดีของพี่เดย์"
ร่างกายของเขาซูบผอมลงอย่างรวดเร็ว เขากำลังตายทั้งเป็นอย่างทรมานใจเป็นที่สุด ผลของความปากหนัก ปากแข็ง ความร้ายกาจ กำลังเล่นงานเขา
วินกับบาสที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาดูแล คอยหาข้าวหาน้ำให้กิน ถึงแม้ว่าในแต่ละมือจะกินไม่เคยเกินสองคำก็ตาม อย่างไรเขาทั้งสองคนก็ต้องเข้ามาดูแล เพราะถ้าไม่ทำแบบนี้มีหวังตรัยคุณคงต้องตายเพราะอดข้าวอดน้ำเป็นแน่
"เฮียเดย์ เฮียจะเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน นี่มันก็ผ่านมาอาทิตย์หนึ่งแล้วนะ" บาสเอ่ยถามคนท
