"พี่เดย์กลับก่อนก็ได้ ยูมิมีเรียนตั้งสามชั่วโมงเลยนะ ยูมิกลัวพี่เดย์รอนาน" ตรัยคุณขับรถมาส่งยลดาที่มหาวิทยาลัย
"พี่เดย์จะรออยู่ตรงนี้ รีบขึ้นเรียนเถอะ ไม่ต้องห่วงพี่เดย์นะ"
"ตามใจ แล้วอย่ามางอแงนะว่ารอนาน"
"พี่เดย์โตแล้วนะ ไม่ใช่เด็กๆ จะได้งอแง"
"แต่คนแก่คนเนี่ย งอแงยิ่งกว่าเด็กอีก" ยลดาดึงแก้มทั้งสองข้างของคนตัวโตโยกไปมา
"จุ๊บ ก็คนแก่คนนี้ มันรักเด็กคนนี้มากไงครับ"
"เดี๋ยวนี้บอกรักเก่งนะ บอกทุกครั้งที่คุยกัน เจอหน้ากัน ไม่เหมือนเมื่อก่อน ปากแข็ง"
"ต่อไปนี้พี่เดย์จะพูดทุกวัน พูดทุกครั้งที่อยากจะพูด จะไม่รอเวลาอีกแล้ว พี่เดย์ไม่อยากพูดในวันที่สายเกินไป"
"ทำไมยิ่งนานวันยิ่งรักคนแก่คนนี้นะ ทั้งรักทั้งหลง"
"คนแก่คนนี้ก็ทั้งรักทั้งหลง...นมเด็กน้อยคนนี้จนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว" ตรัยคุณเน้นที่คำว่านม ก่อนจะซุกหน้าเข้าหาหน้าอกใหญ่ของยลดา
เพียะ!
"กำลังซึ้ง ก็หื่นขึ้นมาทุกที ยูมิไปเรียนแล้ว" ยล
