"คืนนี้นอนกับพี่เดย์นะ พี่เดย์ให้ไอ้บาสบอกป้าแช่มแล้ว เลิกคิดมากได้แล้ว" ตรัยคุณบอกเมื่อเข้ามานั่งภายในรถซุปเปอร์คาร์ของเขาพลางโยกคลอนหัวทุยเล็ก ยลดายังมีสีหน้าเคร่งเครียด
"อือ" ยลดาตอบเสียงในลำคอ สีหน้ายังคงเหมือนเดิม
"แวะหาอะไรอร่อยๆ กินก่อนเนอะ จะได้อารมณ์ดี"
"อือ"
"ยูมิ...อาการเป็นยังไงบอกพี่เดย์สิ" เขาบอกก่อนจะอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก
"ยูมิเสียดายเงิน เงินตั้งสิบล้าน แล้วยูมิต้องทำงานกี่ปีกว่าจะใช้หนี้พี่เดย์หมด" เธอบอกออกมา พลางนับนิ้วมือราวกับกำลังคำนวนอยู่
"อย่าบอกนะว่าที่นั่งหน้าเครียดอยู่เนี่ย คือกำลังคิดหาวิธิที่จะหาเงินมาคืนพี่เดย์" เขาบอกอย่างอึ้งๆ กับความคิดของเธอ ตอนแรกเขาก็คิดว่าเธอจะคิดมากเรื่องแม่ แต่ที่ไหนได้ กำลังคิดวิธีหาเงินมาคืนเขา
"อือ" เธอตอบเสียงในลำคอ
"ยัยบ๊อง ใครบอกให้เอาเงินมาคืน" ตรัยคุณผลักหัวทุยเล็กเบาๆ
"เงินตั้งสิบล้านเลยนะ พี่เดย์ไม่อยากได้คืนเหรอ"
