หนึ่งเดือน...ระยะเวลาสามสิบวันที่ผ่านไปอย่างเชื่องช้าในความรู้สึกของคนในเรือนหอแห่งนี้ บรรยากาศภายในบ้านที่เคยอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความรักและความใกล้ชิด บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความเงียบงันที่เย็นยะเยือกยิ่งกว่าลมหนาวบนยอดดอย คำว่า ‘สงครามเย็น’ คือคำจำกัดความที่ถูกต้องที่สุดสำหรับสถานการณ์ระหว่าง ‘คุณเปรม’ และ ‘ของขวัญ’ ในตอนนี้
แม้จะอาศัยอยู่ภายใต้ชายคาคฤหาสน์หลังงามเดียวกัน แต่ทั้งสองกลับเหมือนอยู่คนละโลก อาณาเขตถูกแบ่งแยกอย่างชัดเจนโดยที่ไม่มีใครต้องเอ่ยปากตกลง คุณเปรมยึดครองพื้นที่ชั้นสองและปีกขวาของตัวบ้าน ซึ่งเป็นส่วนของห้องนอนใหญ่และห้องทำงานส่วนตัว ในขณะที่ของขวัญย้ายตัวเองลงมาอยู่ที่ห้องนอนรับรองแขกชั้นล่างปีกซ้าย และใช้ห้องสมุดเล็กด้านล่างเป็นฐานบัญชาการชีวิต
ไม่มีการทานข้าวร่วมโต๊ะ ไม่มีการเดินสวนกันในโถงทางเดิน หากได้ยินเสียงฝีเท้าของอีกฝ่าย ใครคนใดคนหนึ่งจะเลือกที่จะหยุดเดิน
