ย่างเข้าสู่เดือนที่สามนับตั้งแต่ อันนา หวัง ก้าวขาออกจากประตูเครื่องบินส่วนตัว ณ สนามบินนานาชาติฮ่องกง แสงแดดยามเช้าเหนืออ่าววิคตอเรียไม่ได้นำมาซึ่งความอบอุ่น แต่สาดกระทบกระจกบานใหญ่ของเพนต์เฮาส์บนยอดเขาวิคตอเรียพีคให้ดูเย็นเยียบและคมกริบราวกับใบมีด
อันนา หวัง ยืนอยู่ตรงนั้น ในชุดสูทผ้าไหมสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต ผมดำขลับถูกรวบตึงเป็นหางม้าสูง เผยให้เห็นดวงตาคู่สวยที่เคยอ่อนโยนและขี้อ้อน บัดนี้กลับฉายแววเฉียบขาดและเด็ดเดี่ยวราวกับผู้บัญชาการทหารที่กำลังตรวจสอบแผนที่
ร่องรอยของ ของขวัญ หญิงสาวผู้ทำขนมหวานในชุดผ้าฝ้ายและกลิ่นวานิลลา ได้ถูกกำจัดออกไปอย่างสมบูรณ์ ไม่มีเครื่องสำอางอื่นใดนอกจากลิปสติกสีแดงก่ำและอายไลเนอร์ที่ถูกกรีดให้คมกริบ ดวงตาที่เคยหลบซ่อนความรู้สึก ตอนนี้กลับจ้องมองทุกคนด้วยความมั่นใจและน่าเกรงขาม เธอคือ อันนา หวัง ทายาทที่ถูกซ่อนไว้ของตระกูล หวัง แห่งฮ่องกง ผู้ที่กำล
