มิตรธนกิตติ์

สายวันนั้นสุสานรวมตระกูล ‘มิตรธนกิตติ์’ คลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากมาย เพราะที่นี่เป็นที่ฝังศพต้นตระกูลของอังกูร คือปู่ของเขาหรือบิดาของเสี่ยกวง ตัวเสี่ยกวงเองมีพี่สาวหนึ่งคนและน้องชายน้องสาวอีกอย่างละหนึ่ง ทำให้เมื่อถึงวันรวมญาติกันแล้วจึงเป็นครอบครัวใหญ่ ในฐานะลูกชายคนโตของปู่ บิดาของอังกูรจึงมีฐานะเป็นผู้นำตระกูลและยังต้องเป็นผู้จุดธูปไหว้บรรพบุรุษเป็นคนแรกตามธรรมเนียมอีกด้วย “นี่อาณิชเมียตี๋ใหญ่แม่น้องวิน อาณิชไหว้ป้ากับอาๆ เขาซะลูก นั่น[1]ตั่วโกวเป็นพี่สาวป๊าละนั่นอาหลินกับอาเฉิงน้องสาวน้องชายป๊าเอง” เสี่ยกวงแนะนำณิชชาให้พี่น้องของตนได้รู้จักสมาชิกใหม่ของครอบครัว “แม่น้องวินยังอยู่หรอกเหรออั๊วนึกว่าซี้เลี้ยวซะอีก ไม่เคยเห็นหน้าสักที” หลังจากที่รับไหว้แล้วป้าใหญ่ทักทายด้วยประโยคที่ทำให้ณิชชานิ่งอึ้ง และทุกคนตรงนั้นก็อึ้งตาม “อาณิชอีไปเรียนต่อแล้วก็ทำงานที่เอ็มจีมาตั้งหลายปีแล้ว