ต่อมาอังกูรพาลูกสองคนไปหาอาม่าอากงที่บ้านใหญ่ โดยมี ณิชชาไปด้วย ผู้ใหญ่ทั้งสองได้มอบของขวัญให้กับหวานหวานคือเช็คเงินสดจำนวนหนึ่งและโฉนดที่ดิน โดยที่ท่านบอกว่าเป็นของขวัญแบบเดียวกับที่เคยให้น้องวิน ในตอนที่อังกูรพาน้องวินเข้าบ้านครั้งแรกเช่นกัน ณิชชาจึงขอบคุณผู้ใหญ่ทั้งสองที่เอ็นดูลูกของเธอทั้งสองคน
“ขอบคุณมากค่ะป๊า ม้า”
“แล้วพวกลื้อเมื่อไหร่จะแต่งงานกัน” เสี่ยกวงถามต่อ
อังกูรและณิชชามองหน้ากัน แล้วชายหนุ่มจึงเป็นฝ่ายตอบ บิดาของตัวเองว่า
“ผมขอเวลาเคลียร์งานอีกซักพักนะป๊า ณิชเองก็ยังยุ่งเรื่องลูกอยู่ด้วยตอนนี้หวานหวานจะย้ายโรงเรียนก็มีอะไรต้องจัดการอยู่”
เสี่ยกวงยกมือโบกไปมา “ป๊าก็ไม่ได้จะเร่งรัดอะไร แค่อยากให้พวกลื้อทำอะไรให้ถูกต้อง ถึงจะจดทะเบียนสมรสกันแล้ว แต่คนอื่นๆก็ไม่ได้รู้ด้วยอยู่ดี”
“หรือจะรอให้มีน้องของวินกับหวานก่อนล่ะ ม้าว่าจะใส่ชุดเจ้าสาวไม่สวยนาอาณิช” คุณอิสรีย์พูดขึ้
