ต่อมาณิชชาไปที่บ้านสวนอีก เธอพาลูกสองคนไปด้วยคราวนี้หญิงสาวพาคู่แฝดไปสวัสดีเพื่อนบ้าน และพาไปรู้จักกับเด็กชายเขมินท์ในฐานะญาติฝ่ายแม่
“ฉีกใบตองไปทำอะไรเหรอ” วินถามอย่างสนใจ เมื่อเห็นว่าเขมินท์กำลังช่วยนางน้อยเตรียมใบตองสำหรับทำขนมส่งลูกค้า
“เตรียมให้ยายเอาไปทำขนมไง” เขมินท์ตอบ
“ขนมอะไร อร่อยไหม” หวานหวานถามบ้าง
“ขนมใส่ไส้รู้จักไหม อร่อยนะ ยายทำเก่งแบบนี้เลย” เด็กชายยกนิ้วโป้งให้คู่แฝดดูเป็นเชิงว่าอร่อยมาก
“อยากกินจังเลย แม่ขาซื้อขนมของยายกลับบ้านด้วยสิคะ”
“ไม่ต้องซื้อลูก เดี๋ยวยายทำให้ไปกินที่บ้านนะ” นางน้อยรีบบอก
“ไม่ได้หรอกค่ะ ของซื้อของขาย” ณิชชาปฏิเสธ
“ได้สิ เอาไปเถอะณิช แค่ที่ช่วยมาวันก่อนกับช่วยจ้างนังนิลดูแลบ้านกับทำสวนป้าก็ดีใจแล้ว”
วันนั้นณิชชาให้ลูกอยู่คุยเล่นกับหลานพักใหญ่ ส่วนตัวเองเข้าไปดูบ้านหลังจากที่จ้างคนทำความสะอาดใหญ่แล้วหนึ่งครั้ง จากนั้นจึงพาคู่แฝดกลับบ้าน
