ตอนที่ 3 บอสมอมเลขาสาว🍷🍾
759 คำ
“โอ้ย!” พริมาออกมาจากห้องน้ำด้วยอาการที่เดินขาถ่าง เพราะสิ่งที่ไบรอันทำกับเธอมันรุนแรงมากจริงๆ นอกจากความเสียวแล้วก็ยังมีความทรมานหลังเสร็จนี่แหละที่ทำให้สภาพของเธอเป็นแบบนี้ เธอพยายามทำตัวให้เป็นปกติแล้วกลับไปหาคนอื่นๆ ที่โต๊ะ พอพวกนั้นเห็นเธอก็รีบถามออกมา “พริมไปไหนมาตั้งนานล่ะ พวกฉันรอเม้ากับเธออยู่นะ”
“ขอโทษที ฉันปวดท้องเลยเข้าห้องน้ำนานไปหน่อยน่ะ”
“แล้วไหวรึเปล่าเนี่ย กินยาหน่อยมั้ย”
“ไหวสิ ดีขึ้นมากแล้ว”
พริมาหลบสายตาของเพื่อนที่มองมา เธอกลัวว่าตัวเองจะเผลอแสดงพิรุธอะไรที่อาจทำให้ถูกจับได้และในที่สุดเธอก็สามารถทำให้บรรยากาศทุกอย่างกลับเป็นปกติได้
จากนั้นก็ตามมาด้วยไบรอันที่เดินกลับเข้ามาหลังจากพริมาประมาณ 10 นาทีเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัย เขากลับมานั่งที่เดิมตามปกติเพียงแต่ที่นั่งของเขามันใกล้กับเลขาคนสวยก็เท่านั้น
“ไวน์ที่นี่รสชาติดีมากเลยนะ ผมอยากให้ทุกคนลองดื่มดู” เขาพูดแบบนั้นแล้วรินไวน์ใส่แก้วด้วยตัวเอง เพียงแต่คนที่จะดื่มไม่ใช่เขาแต่เขากลับเลื่อนแก้วไปให้พริมาที่นั่งอยู่ไม่ไกลแทน “ผมจะให้คุณลองดื่มก่อน ในฐานะที่คุณทำงานใกล้ชิดกับผมมากที่สุดนะครับ”
“พริมไม่ค่อยถนัดเรื่องเครื่องดื่มพวกนี้เท่าไหร่ค่ะ”
“น่าเสียใจนะที่คุณทำงานใกล้ชิดกับผมมากที่สุดแต่ไม่รู้ว่าผมไม่ชอบการถูกปฏิเสธแบบนี้”
คำพูดของไบรอันทำให้พนักงานคนอื่นๆ เลิ่กลั่กกับน้ำเสียงที่จริงจังของเขาแต่เพราะว่าใบหน้าที่ยังคงมีรอยยิ้มเลยทำให้บรรยากาศไม่อึมครึมเท่าไหร่ จะมีก็แค่พริมาเท่านั้นแหละที่รู้ว่าไบรอันกำลังหมายถึงอะไร....เขาต้องการบังคับเธอ! เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย เธอเคยดื้อกับเขาหลายต่อหลายครั้งแต่สุดท้ายเขาก็มักจะพูดแบบนี้แล้วจัดการเธอจนฟ้าเหลืองทุกที และเพราะรู้ถึงนิสัยแบบนั้นของบอสตัวเอง พริมาเลยหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มแบบที่บอสของเธอต้องการ
“พวกคุณคนอื่นๆ ก็ลองได้นะครับ วันนี้ถือว่ามาพักผ่อนให้เต็มที่หลังจากทำงานหนักกันมานาน”
“ครับ/ค่าบอส~”
ทุกคนเริ่มพูดคุยสนุกสนานไปพร้อมกับอาหารและเครื่องดื่มที่ละลานตาอีกครั้ง จะมีก็แค่พริมาเท่านั้นแหละที่รู้สึกร้อนวูบวาบตรงกลางหว่างขาอยู่ตลอดจากสายตาของไบรอันที่เอาแต่จ้องมองมาทางเธอ แถมเขายังคอยเติมไวน์ในแก้วให้เธอเรื่อยๆ อีกต่างหากจนตอนนี้พริมาไม่มีสติที่จะนับแล้วว่าเธอดื่มไวน์ไปทั้งหมดกี่แก้ว
“ไหวรึเปล่าเนี่ย” เพื่อนของพริมาถามเพราะเห็นว่าเธอมีอาการเมามากกว่าคนอื่น จะไม่ให้เมาขนาดนี้ได้ยังไงล่ะ! ก็บอสของเธอเล่นเติมไวน์จนหมดเป็นขวดขนาดนั้น
“พวกคุณกลับไปก่อนก็ได้ครับ เดี๋ยวผมไปส่งคุณพริมเอง”
“จะดีเหรอคะบอส ตอนนี้พริมแทบจะไม่มีสติเลยนะคะ เดี๋ยวพวกเราไปส่งเองดีกว่า”
“คอนโดของคุณพริมอยู่ทางเดียวกับผมพอดีครับ อีกอย่างคุณพริมก็กลับกับผมบ่อยในช่วงที่งานยุ่งมากๆ ด้วย” แน่นอนว่าทุกอย่างเป็นแผนของเขาทั้งหมดนั่นแหละ คอนโดของพริมาที่บอกว่าอยู่ทางเดียวกันกับเขาก็เพราะเขาซื้อให้และจงใจเลือกที่นั่นเอง แถมการไปรับไปส่งเลขาสาวก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเพราะเขามักทำให้คนอื่นเห็นเป็นประจำในตอนที่บริษัทมีงานเยอะๆ อยู่แล้ว “ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ ยังไงทุกคนที่นี่ก็เหมือนครอบครัวเดียวกัน ถ้าผมดูแลได้ผมก็อยากช่วยดูแลทุกคนอยู่แล้ว”
“บอสใจดีมากเลยค่ะ พวกเราโชคดีจังเลยที่มีบอสเป็นเจ้านาย”
ไบรอันแค่ยิ้มกลับไปเท่านั้นเพราะว่าภาพลักษณ์ทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่สิ่งที่เขาจงใจสร้างขึ้นเท่านั้นแหละ ตัวตนที่แท้จริงของเขามีแค่พริมาเท่านั้นที่รู้ดีและต้องเจอกับมันจริงๆ ....อย่างเช่นคืนนี้นี่แหละ
- ผู้เขียน
